Шаманский варган и австралийская дудка из хозяйственной трубы. Как белорус делает уникальные инструменты

21.01.2020 - 10:12

Есть в Щучине человек-оркестр. Его глиняные флейты и окарины уносят в мир предков. Таинственный и мудрый.

Михаил Чернодедов, художник, руководитель студии «Батлейка» ГУО «Щучинский Дворец творчества детей и молодежи»:
Разбираясь с народными окаринами, мне всегда было интересно добиться более интересного и объемного звука. Идеальная форма капля.

Любовь к творчеству воспитали в семье, затем в школе искусств и педагогическом университете имени Максима Танка.

Михаил Чернодедов:
У нас был спецкурс по батлейке, который вел Иван Иванович Кирчук. Он показал жалейки и окарины. Я несколько гобеленов соткал и крестиком вышивал.

Михаил Чернодедов заболел народными инструментами. Шутит, что на 200-ой дудочке все пошло, как по маслу. Из тростника вырезает громкие жалейки – спутники пастушков и колядовщиков.

Михаил Чернодедов:
Они все равно играют по-разному, зависит от толщины, от материала, насколько он был в воде и насколько он вымерз.

Кислород для самородка родные леса и поля. Поиграть у костра сравни медитации. У мастера с Полесья заказывает варганы и вырезает для них колоритные чехлы. Шаманский инструмент за счет вибрации снимает головную боль и дарит равновесие.

Еще одна страсть мастера рисование. На холстах философские вопросы, в иллюстрациях белорусские мифы. В общей копилке больше трехсот работ. Самобытное фэнтези привлекает многих издателей. Всех фольклорных героев Михаил Михайлович знает в лицо.

Михаил Чернодедов:
Домовик в некоторых мифах превращается в большого, красивого кота, он называется Мяфа. Домовик хозяин и семейный дух. У радивых хозяев помогает: смотрит, чтобы молоко не сбежало и чтобы дом случайно не подгорел.

Свои знания художник старается передать детям. Каждому дает шанс найти себя и ученики ценят своего Мих-Миха.

Анна Абельчук:
Он очень добрый, нет какой-то школьной атмосферы, что чему-то учат. Просто занимаешься как будто дома, чем тебе нравится. Даже иногда по дереву вырезаем.

Алина Васильева:
Пробую себя в графике немного.

С тех пор, как во Дворце детей и молодежи открыли чайную комнату, мастер-классы стали еще уютнее. Теперь за чашечкой ароматного обсуждают новости и не только

Михаил Чернодедов:
Простая труба из хозяйственного магазина может сымитировать народный австралийский инструмент диджериду.

Для фитобара Михаил Михайлович принес свои травяные сборы. Разбираться в лесных дарах его научила еще бабушка.

Михаил Чернодедов:
Мята бодрит, Иван-чай от всех болезней. Как оказалось, тема безграничная, можно ферментировать листья яблони, березы, шиповника.

Михаил Чернодедов уверен – художнику нужно держаться своих корней. В этом сила. А в планах написать краеведческие рассказы и сопроводить их волшебными иллюстрациями.

Loading...


Вырошчваў баравікі і жыў побач з дзвумя Лысымі гарамі. Цікавыя факты пра Францішка Багушэвіча



Салідны адвакат, глыбокі журналіст, змагар за нацыянальнае адраджэнне. Усё гэта Францішак Багушэвіч, ён жа Мацей Бурачок.

Таццяна Ушылава, вядучы метадыст Дзяржаўнага музея гісторыі беларускай літаратуры:
«Дудка беларуская» пачынаецца са звароту да нас, нават у XXI стагоддзі: «Не пакідайце мовы нашай, беларускай, каб не ўмерлі». Ён кажа,што на старабеларускай мове былі напісаныя старадаўнія кнігі. Магчыма,ён узгадвае пра статуты ВКЛ. Таму, безумоўна, калі чалавек адукаваны, ён разумее, што гэта не мужыцкая мова.  

Родную  мову паэт называў «адзеннем для душы»! Такую пазіцыю зусім не падзяляла шляхетная  сям'я, якая з часоў ВКЛ займала высокія пасады.  

Таццяна Ушылава:
Сям'я магла называць не вельмі прыгожым словам,магчыма, свайго бацьку – халапаманам. Таму што яны не разумелі, чаму бацька размаўляе з простымі людзьмі.

Прычым, інтарэсы мужыкоў абараняў бясплатна! Нават, калi ў сям’і не хапала грошай. Часам, перасаджваўся на лаву падсудных, каб падтрымаць сваіх. Сілы быць вышэй за грамадства надавалі родныя Кушляны. Яшчэ ў 1749 годзе прапрадзед  Антось  купіў тут дом, пра які сёння нагадвае толькі падмурак.

Алена Бобіна, метадыст па ахове гісторыка-культурнай спадчыны ДУК «Смаргонскі раённы цэнтр культуры»:
Сядзіба беларускага паэта такая, якой мы бачым яе сёння, была пабудавана ў 1896 годзе пад кіраўніцтвам самаго паэта. І ўвасабляла сабой такі погляд Францішка на тое, як павінен выглядаць дом вясковага інтэлігента. У 1990 годзе тут была адкрыта музейная экспазіцыя.

Тут бегалі маленькія ножкі Францішка. Прайшло яго юнацтва. А потым была Віленская гімназія, паўстанне 1863-га і, як вынік, 20 гадоў далёка ад Радзімы. Юрыдычную адукацыю юнак атрымаў у Нежынскім ліцэі і да амністыі Аляксандра ІІІ працаваў судовым следчым ва Украіне і ў Вільні.

Таццяна Ушылава:
Калі б не Францішак Багушэвіч, невядома, з'явіліся б Янка Купала і Якуб Колас. Таму што менавіта ён у XIX стагоддзі, нягледзячы на ​​щсе тыя акаличнасци, на забарону беларускай мовы, робіць і пры жыцці выпускае першы зборнік «Дудка беларуская», потым «Смык беларускі» і сваю прозу «Тралялёначку». астатнія тры выйшлі пасля яго смерці

Нацыянальнага героя памятае гэты магутны вяз. Ужо ў сталым узросце Францішак Багушэвіч пачынае працу над слоўнікам беларускай мовы. Новыя слоўцы запісваў на паперках і складаў у скрыню! Шкада, каштоўны матэрыял не захаваў час. Затое Цётка выдала «Скрыпачку беларускую  Мацея Бурачка».

Таццяна Ушылава:
Кожны знойдзе нешта для сябе. Гэта і сатырычнае, дзе чорт не зможа там бабу, пашле, напрыклад. То бок Францішак Багушэвіч – гэта не толькі пра салян. Гэта, сапраўды, паўнавартасны пісьменнік Беларусі.

Паэт быў вельмі гаспадарілівы. На 300 гектарах была свая пасека, ён нават вырошчваў баравікі. Для сваіх сельскіх сяброў Багушэвіч нават рабіў сахі і сустракаў іх у сядзібе ў простай свiтцы.

Любiў лес, паляванне і больш за ўсё – Кушляны. У гэтым кутку смаргонскай зямлі асаблiва адчуваецца сувязь з продкамі і спакойна на душы.

Аляксандр Жамойцiн, загадчык музея-сядзiбы Францішка Багушэвіча «Кушляны»:
На адлегласці трох кіламетраў дзве Лысыя гары. Месцы, якія на славянскіх землях вызначаюцца, як месцы сілы і як першабытныя храмы. Значэнне творчасці Багушэвіча, какбеларуская культура, беларускае слова стала праўдай для ўсіх астатніх людзей на свеце.