«Дзіцячым пісьменнікам трэба нарадзіцца». Поэт Михаил Поздняков выдвинут на соискание Государственной премии

25.03.2017 - 19:30

Новости Беларуси. Герой нашего следующего сюжета – один из самых читаемых наших современников. Михаил Поздняков – известный поэт, прозаик, переводчик, критик и публицист. Из-под его пера вышло более восьмидесяти книг. Мастер слова не ограничивает себя жанровыми рамкам. Пишет как взрослых, так и для детей. За свою работу  поэт  выдвинут на соискание Государственной премии. Татьяна Ревизоре пообщалась с  автором.

Книги Михаила Позднякова абсолютно не залеживаются на полках. Буквально недавно в Минске провели исследование среди читателей детских библиотек. По количеству запросов книг белорусских литераторов поэт стал автором года.

Вдохновленный Богдановичем, Танком и Короткевичем, свое первое четверостишье Михаил Павлович написал в шестом классе. С тех пор ни дня без строчки.

За 45 лет ему покорились едва ли не все жанры. Автор более чем 80 книг, Поздняков – один их самых «плодовитых» современников. На стихи Михаила Павловича положено более 200 песен.

Поэзия, проза, критика, публицистика, словари. Он перевел Сервантеса на белорусский и пишет много для взрослых. Однако большую часть вдохновения отдает именно им – юным читателям.

Михаил Поздняков, председатель Минского городского отделения Союза писателей Беларуси:
Дзіцячым пісьменнікам трэба нарадзіцца, я лічу. Трэба закладваць такую энергетыку ў свае творы, каб гэта цікавіла дзяцей, каб захоплівала іх. Трэба любіць дзяцей і лічыць іх аднолькава такімі ж, як і ты, на роўных, каб дзеці адчувалі, што ты іх сябра.

Сегодня произведения Михаила Павловича включены в школьную и дошкольные программы. Выпусник филфака, он и сам успел поработать учителем. Теперь это предназначение – у книг.

Михаил Поздняков, председатель Минского городского отделения Союза писателей Беларуси:
Любы пісьменнік, я лічу, павінен быць педагогам, выхавальнікам, выхоўваць сапраўднага чалавека. Чулай, працавітай, шчылай, добрай душы.

Трудоголик во всем, он черпает вдохновение в семье, родной земле, вере в добро и, конечно, во встречах с читателями. Нередко ребята сами подкидывают темы, а порой даже попадают в строки, сообщили в программе Новости «24 часа» на СТВ.

Михаил Поздняков, председатель Минского городского отделения Союза писателей Беларуси:
І калі дзяўчынкі, хлопчыкі падыходзяць, гавораць, што пра іх не напісалі, я пытаю імя і пасля дапісваю пра іх.

Люди в материале: Михаил Поздняков
Loading...


«Дети нарезали целый сноп колосьев, перевязали васильками». Как шестиклассник Бодров-младший оказался на похоронах у Короткевича



О белорусском писателе рассказали в одной из серий документального цикла «Тайны Беларуси».

Вячеслав Рагойша, доктор филологических наук, профессор БГУ:
Прыходзіць тэлеграма ад Мальдзіса: памёр Валодзя Караткевіч. Назаўтра, па–мойму, пахаванне. Мы были на хутары і якраз у гэты час прыехалі Бадровы.

А я расказаў старшаму Сяргею Бадрову, сцэнарысту, пра Караткевіча. Пазнаёміў нават іх аднойчы. Начаваў у нас гэты Сяргей Бадроў. Хацеў, каб ён напісаў які-небудзь сцэнарый па матывах яго твораў.  Паралельна я пра Купалу расказваў, пра смерць Купалы. І Бадроў зацікавіўся і хацеў сцэнарый напісаць гэты.

Адным словам, ён ведаў Караткевіча, Бадровы ведалі. І тут і яны даведаліся. Мы вырашылі што зрабіць. Дзеці – Бадроў-малодшы і наш Максім – яны, па сутнасці, равеснікі былі, былі у шостым ці сёмым класе. Мы падказалі ім ідэю –  «Каласы пад сярпом тваім». Трэба ж нейкі ці вянок, ці букет. І яны нарэзалі цэлы сноп каласоў, набралі ў жыце васількоў, зрабілі пярэвісла такое, перавязалі васількамі гэты сноп, надламалі мы і паехалі. Назаўтра паехалі ўсё, і Бадровы паехалі.  І мы прынялі ўдзел у пахаванні на могілках Усходніх. Паколькі я – адзін з бліжэйшых сяброў – я дапамагаў несці труну з машыны да гэтай магілы.