Марзалюк о Куропатах: «Тое месца ўздоўж МКАД – там ніхто нікога не растрэльваў. Ёсць фотаздымкі нямецкія і з амерыканскага самалёта-шпіёна»

26.04.2019 - 21:23

Новости Беларуси. Ситуацию вокруг Куропат обсуждали в программе «В обстановке мира».

Марзалюк о ситуации вокруг Куропат: «Д'ябал у дэталях. Крыжы, якія самачынна пастаўлены, іх хто-небудзь асвячаў?

Марзалюк о Куропатах: «Крыжы, якія стаяць на месцы пахаванняў – іх ніхто не чапае і не будзе чапаць»

«Вядзецца перамова, каб цалкам былі даступны для апублікавання вынікі дадатковага раследвання па Курапатах 1998 года»

Марзалюк о каплице в Куропатах: «Мусіць знайсціся месца, каб і могендовід быў, і праваслаўны крыж, і лацінскі, і зорка з паўмесяцам»

Игорь Марзалюк, депутат Палаты представителей Национального собрания Республики Беларусь:
Вельмі важны нюанс: тэрыторыя, межы. Калі мы кажам пра Курапаты, гістарычныя Курапаты, то мы павінны з вамі дакладна ведаць, што пахаванні – гэта, якраз, вось гэты ўзгорак, які зараз завуць Галгофай, яго схілы. Вось там быў растрэльны палігон НКВД, які быў агароджаны плотам з некалькіх бакоў і валам быў прыкрыты.

А тое месца ўздоўж дарогі, уздоўж МКАД – там ніхто нікога не растрэльваў, таму што там леса не было ў 30-40-ых гадах. Ёсць фотаздымкі нямецкія 1941 года, ёсць фотаздымкі з амерыканскага самалёта-шпіёна 1964 года, дзе бачна, як пашыралася гэтая тэрыторыя залесенасці.

Тая тэрыторыя, дзе гэтыя хулиганствующие таварышчы ставілі крыжы, у мясцовых называлася «брады» – гэта завільготненая, забалочаная тэрыторыя, там няма ніякіх пахаванняў.

Дарэчы, усе працы зямляныя, якія праводзіліся ў гэтым месцы, у тым ліку, і калі дарогу будавалі – яны праводзіліся пад археалагічным наглядам. Але гэтым людзям не патрэбна ісціна, ім патрэбна страўліванне беларусаў, ім патрэбна стварыць міфалагенны рад, каб паказаць, што мільёны беларусаў былі знішчаны ў той час.

Игорь Луцкий: «Тема Куропат – это зона политической спекуляции»

Для чаго гэта робіцца? Вельмі просты і рацыянальны адказ: для таго, каб апраўдаць тых, хто крычаў «зіг хайль», надзеў нямецкую форму і з 1941 па 1944 год браў удзел у вынішчэнні свайго народа і ваяваў супраць свайго народа на баку нацысцкай Германіі. Вось, бачыце: мільёны забілі, таму мы можам гларыфікаваць гэтых людзей, як герояў, якія прысягалі на вернасць Адольфу Гітлеру, пад іх сімваламі. Вось у чым праблема. Таму Курапаты – ёсць два вобраза Курапатаў: адзін – навуковы, які верыфікуецца крыніцамі.

І я імкнуся данесці свой пункт гледжання, бо калі б, сапраўды, там былі знішчаны на месцы магіл нейкія надмагільныя збудаванні, я б ніколі не выступаў так, як я выступаў. У мяне сумленне чыстае. Сярод маіх продкаў таксама былі людзі, якіх не мінула гэта доля.

Люди в материале: Игорь Марзалюк
Loading...


«Боюсь глубоко погружаться в эту проблему». Президент Беларуси о роли Кастуся Калиновского в истории



Новости Беларуси. 17 ноября – день парламентских выборов в Беларуси. После того, как Александр Лукашенко сделал свой выбор, он по традиции пообщался с журналистами – как белорусскими, так и зарубежными, сообщили в программе «Неделя» на СТВ.

Главу государства буквально засыпали вопросами – почти два десятка. Такое ощущение, что СМИ соскучились по общению с лидером. И, заметьте, ни один вопрос не остался без внимания.

Ці лічыце вы Кастуся Каліноўскага нацыянальным героем Беларусі?

Александр Лукашенко, Президент Республики Беларусь:
Я знаю роль Кастуся Калиновского в истории, но не настолько, как вы думаете, что вы знаете. Там было очень много нюансов, и я своих политиков и ученых предостерегаю от того, чтобы мы, оценивая роль Калиновского, не ударились в какую-то политику. Он действовал на нашей территории. Он был нашим человеком, если хотите – гражданином, это был наш человек нашего государства. И от этого никуда не денешься.

Даже как историк я боюсь глубоко погружаться в эту проблему. Это для некоторых ваших коллег она очень простая проблема, как проблема Куропат. Вот там Сталин всех расстреливал. Придут коммунисты к власти завтра – они будут говорить, что там расстреливали другие, в том числе и немцы, и фашисты, и так далее.

Когда вы меня заставили окунуться в эту проблему, я достал все архивы, которые у нас есть, и увидел, что не все там однозначно: хватало и тех, и других. И хватит втягивать общество в эту дискуссию, люди уже этого наелись. Поэтому я решил это кладбище, где похоронены люди невинно убиенные (не важно, кем), огородить, привести в порядок, чтобы не выгуливали там собак и чтобы те, кто туда хочет прийти помянуть людей, могли помянуть.

Хочу, чтобы нас эти проблемы не разъединяли, а объединяли народ.

Я пра Каліноўскага спытаўся, таму што, можа быць, варта было б вярнуць яго ў Беларусь?

Александр Лукашенко:
Не надо, кости ворошить не надо. Если меня похороните где-то здесь, не возите меня в другое место. Это моя житейская позиция – не надо ворошить кости. Похоронили человека – пусть он спокойно там лежит.

Президент Беларуси: «Чтобы вам не пришлось учиться нашей демократии, чтобы спасти Евросоюз»