Молодечно – 2015: события и впечатления гостей XV Национального фестиваля белорусской песни и поэзии

07.06.2015 - 22:10

Новости Беларуси. Молодечно три дня жил в сумасшедшем бессонном ритме. Город на неделе принимал фестиваль белорусской песни и поэзии. Культурный форум здесь проходит уже в 15-й раз. В этом году одним из организаторов выступает и телеканал СТВ.

Завершился фестиваль сегодня, а стартовал еще в пятницу. Гостей и участников форума поздравил президент. В летнем амфитеатре все эти дни в режиме нон-стоп сменяли друг друга концерты. И, конечно, главная интрига – имя какого молодого исполнителя назовут самым поэтичным? Сегодня это имя уже названо – Гран-при конкурса молодых исполнителей – у минчанки Татьяны Волохонович. Корреспондент программы «Неделя» на СТВ окунулась в фестивальную атмосферу.

Настасся Дяхтяр, СТБ:
Гэта наша поле,
Поле нашай вёскі...
Фальварак Вязынка. Маладзечанскі раён. Тут нарадзіўся на свет пясняр зямлі беларускай Янка Купала.

Настасся Дяхтяр, СТБ:
У мілагучным Маладзечна – скрыжаванне музычных і паэтычных шляхоў. У пятнаццаты раз тут гучаць беларускія шлягеры і л'ецца родная рыфма. На сам рэч гэтая пляцоўка для правядзення нацыянальнага фэсту беларускай песні і паэзіі абрана невыпадкова.

Настасся Дяхтяр, СТБ:
Зазірнем у гісторыю, уласна кажучы, у вытокі. Некалі Маладзечанскі замак належаў знакамітаму не толькі ў нашых краях, але і далека ў замежжы Міхалу Клеафасу Агінскаму. Побач і радавая сядзіба выбітного прашчура – вёска Залессе. Некаторыя гісторыкі лічаць, што мінавіта тут кампазітар напісаў сусветнавядомы «Паланэз».

Настасся Дяхтяр, СТБ:
Натхненне тут сыходзіла і на Максіма Багдановіча. Ля Маладзечна ён гасціў і напісаў некалькі вершаў, якія пасля ўпляліся ў яго зборнік «Вянок».

А ранак тут ціхі, а якія вечары ў гэты музычны ўік-энд?! Біт за бітам – і летні амфітэатар пагружаецца ў рытм бясконцага свята. І гэта толькі пачатак.

Музычныя вечары ў Маладзечна ўжо даўно і ў зорнай тусоўцы, і сярод аматараў беларускіх спеваў і словаў празвалі беларускім Сан-Рэма. Усё часцей гэты фэст параўноўваюць з «Славянскім базарам». Але ж эксклюзіўнасць – акцэнт на нацыянальныя матывы.

Мікалай Скорыкаў, народны артыст Беларусі:
Национальная культура, национальная песня и поэзия должны звучать. Тем более, посмотрите, такой замечательный амфитеатр выстроили. Это тоже говорит о том, что народ ходит, народу нравится. И должна звучать белорусская песня.

Эдуард Ханок, кампазітар, народны артыст Беларусі:
Глядя в перспективу, я хочу выразиться словами одной из своих песен: то ли еще будет ой, ой, ой!

Анатоль Ярмоленка, заслужаны артыст Беларусі:
Для мяне заўсёды гонар прымаць удзел у такіх мерапрыемствах, тым больш у Маладзечна. Мне здаецца, што зараз ён павінен набраць нейкі моц.  

Александр Саладуха, спявак:
Конечно, в памяти самые яркие – первые два фестиваля, 1993 – открытие и 1994 годы. 72 часа что тут творилось! Это непередаваемо! И днем, и ночью!

Сёлета ноты становяцца ў рад, дзякуючы Мінаблвыканкаму, Міністэрству культуры, Нацыянальнаму акадэмічнаму канцэртанаму аркестру Беларусі і нашаму тэлеканалу. «Сталічнае тэлебачанне» дапаможа пачуць беларускія спевы па ўсей краіне. Два вечары запар беларусы атрымліваюць музычную асалоду, гледзячы тэлеверсіі канцэраў.

Антон Мартыненка, вядучы Сталічнаго тэлебачання:
Я па свёй адукацыі настаўнік беларускай мовы і літаратуры. Менавіта таму я сёння тут, у Маладзечна. Прыемна, што на гэтым канцэрце амаль палова песень выконваецца на словы нашых вялікіх паэтаў.

На гукі роднай мовы і актавы нацыянальных песень прыехаў і міністр культуры. Барыс Святлоў сціпла прызнаецца і ў сваіх мела-прыхільнасцях. Аказваецца, ён часцяком слухае беларускую класіку, а на кружэлцы ў аўто ёсць трэк «Купалінка».

Барыс Святлоў, міністр культуры Рэспублікі Беларусь:
Песня «Купалінка», безумоўна, і ўсе, што тычыцца рэпертуара «Песняроў». Гэта тое, што, у першую чаргу, прыцягнула мяне ў свой час, яшчэ чалавека маладога, юнака нават, увогуле да беларускай песні і паэзіі таксама.

Над летнім амфітэатрам гучаць пазыўныя Нацыянальнага фестывалю беларускай песні і паэзіі. Адкрывае канцэрт «Беларусь незалежная ў песнях і вершах»!

Зразумела, на сцэну праз грымерку. Урэшце, менавіта за кулісамі можна падгледзець за беларускім бамондам і адчуць сапраўдныя тагасветныя настроі. У адным пакоі рыхтуюцца да свайго выхаду заслужаныя прымы айчыннай эстрады Ірына Дарафеева і Алёна Ланская. Дарэчы, у Ірыны з маладзечанскім фэстам свая ўласная гісторыя. Спявачка яшчэ у 1994 выходзіла тут на сцэну, толькі ў якасці канкурсанткі.

Іріна Дарафеева, заслужаная артыстка Рэспублікі Беларусь:
Очень приятно, что сегодня, именно на этом фестивале будут представлены не только прекрасные песни в исполнении артистов, но и сами авторы. И это очень символично.

Алёна ў модным, а галоўнае тэматычнам трэндзе. Белая карункавая сукенка і вянок, быццам увасабленне Белай Русі. 

Алёна Ланская, заслужаная артыстка Рэспублікі Беларусь:
На данный момент я записала композицию «Возвращаюсь». Это о том месте, где я родилась, где я провела мое детство. Это очень уютный уголочек, маленький, гармоничный в деревне Могилёвской области. И приятно, что авторами песни являются Ирина Ромбальская и Евгений Чалышев, которые почувствовали меня и воплотили мои чувства.

Публіка ў Маладзечна ўдзячная. Як заўжды, ў зале няма свабодных месцаў.

Зоркі эстрады выконвалі і беларускі класічны рэпертуар, і песні-творы, напісаныя ўжо ў найноўшай гісторыі Беларусі.

Паміж музычнымі нумарамі знакамітыя акцёры дэкламавалі вершы.

Музычна-паэтычны форум – сапраўдная падзея і для шоу-бізнэса. Кантракты, зразумела, тут не падпісваюцца, але ж, як кажуць, менавіта тут усе зоркі сыходзяцца – кампазітары, паэты і спевакі. Чым жа не нагода дамовіцца пра сумесную творчасць?!

Аляксандр Ціхановіч, народны артыст Беларусі:
Здесь много наших друзей, здесь много белорусских авторов, здесь много белорусских исполнителей. Это наш настоящий фестиваль нашей национальной белорусской музыки.

Віктар Манаеў, народны артыст Беларусь:
Трэба далучаць людзей да нашых каранёў, да вытокаў. Гэта выяўляецца, у першую чаргу, праз паэзію, праз музыку, праз песні.  

Горад фестываліць з імпэтам. Некалькі святочных пляцовак. Здаецца, спяваюць усе! Аднак, не. У літаратурнай гасцёўні беларускія лірыкі, сатырыкі, прасцей кажучы майстры рыфмы сабраліся на імпрэзу.

Святлана Сарока, член Савета Рэспублікі Націянального сходу Рэспублікі Беларусь:
На мінулым нацыянальным фестывалі ў нас нарадзілася добрая традыцыя, якая, я думаю, будзе мець працяг. Гэта паэтычная гасцёўня. Нашы паэты, нашы пісьменнікі прадэманструюць свае творы, якія выдавалі на працягу гэтага года.

Разам з Навумам Гальпяровічам мы вырашылі натхніцца святочным горадам і адправіліся на вечаровы шпацыр.

Публіцыст і паэт з вершамі па жыцці. Свой першы сталы ён напісаў яшчэ ў юнацтве. У майстра слова цікавімся пра нататнікі, паэтычныя алоўкі і муз.

Навум Гальпяровіч, паэт:
Вершы пішуць не паэты, вершы пішуццца на нябесах. А паэт павінен проста ўмець перадаць. Паэт заўсёды закаханы. Калі ён не закаханы, ён ужо не паэт. Натхненне – тонкая рэч. Яно можа прыйсці ў тралейбусе, метро. Можа прыйсці вечарам, а можа ў любы час.

Адважваемся на крытыку і дэкламуем вершы з уласнай скарбонкі.

Галоўная інтрыга фестывалю – Нацыянальны конкурс маладых выканаўцаў беларускай эстраднай песні. Гэта свайго роду традыцыя: напачатку лета кожны раз выбіраць самы чысты голас краіны. 19 канкурсантаў узгадалі ў гэты вечар амаль усю беларускую класіку. Па традыцыі, спевакам акампануе Нацыянальны аркестр.

Міхаіл Фінберг, мастацкі кіраўнік і дырыжор Нацыянальнага акадэмічнага канцэртнага аркестра Беларусі , народны артыст Беларусі, народны артыст Беларусі:
Любім беларускую музыку і вельмі ганарымся, што маем магчымасць слухаць гэту музыку. І хочам, каб гэту музыку слухалі ўсе прыхільнікі сапраўднага музычнага майстэрства. А таксама мы павінны праз музыку ганарыцца тым, што мы жывём у цудоўнай краіне, вялікай краіне пад назвай Беларусь.

Кірыл Бабушкін – акадэмічны барытон Гомельшчыны. У свае 22 ён упершыню ўдзельнічае ў конкурсе нацыянальнага маштабу. Спявае песню на вершы Максіма Багдановіча.

Аднак у гэты вечар крыштальная гітара – запаветны прыз імя Уладзіміра Мулявіна – назаўжды аддадзена іншаму.

Татьяна Волохонович, обладательница Гран-при Национального конкурса молодых исполнителей белорусской эстрадной песни «Молодечно-2015»:
Такой эмоции, как сегодня, наверное, никогда не было. И то, что я сейчас в руках держу приз имени Владимира Мулявина, для меня очень ценно. Потому что, когда я заканчивала колледж, моя дипломная работа была именно о «Песнярах» и о Владимире Мулявине. Надо стремиться, верить и тогда – просто счастье!

Як кажуць, на салодкае – апошні дзень музычнага свята – арганізатары пакінулі не менш яскравыя канцэрты. Кампазітар Алег Молчан на юбілейным канцэрце збірае сяброў. А пасля – дыска нон-стоп. Завядуць публіку ўдзельнікі праекта СТБ «Зорны дыліжанс», а таксама папулярныя выканаўцы, якія звычайна не сыходзяць з айчынных і не толькі музычных рэйтынгаў.

Дзмітрый Калдун:
В Беларуси всегда пишется легко, непринужденно. Наверное, большинство своих песен, которые стали популярными, я написал именно здесь. Вдыхаешь этот воздух – и понеслась.

Наведалі Маладзечна і тыя, хто дзеля жарту любіць пакатацца ў маршрутцы.

Кацярына Іванчыкава, салістка гурта «IOWA»:
Сегодня будет четыре песни. Конечно, это будут те песни, которые все поют.

Цемра брала ў палон зямлю. У вясковых хатках запаліліся ліхтары. За 15 кіламетраў ад Маладзечна бачна толькі водбліск свята. Але праз шыбы чуваць запальныя рытмы і мілагучныя спевы.

Антонаўна ўжо пакарміла, пажадала дабранач свойскай жывеле і спяшаецца да блакітнага экрану. Бабуля побач з дзедам дзівяцца на беларускую эстраду і ўзгадваюць, як калісьці і самі сядзелі ў амфітэатры. Дарэчы, на свае вочы пабачыць і ацаніць голас Беларусі-2015 кожны глядач зможа і сення ўвечары а палове адзінаццатай на нашым тэлеканале.

Loading...


«Границы нам оказались не помехой. Вы действительно хлебосольные». Как прошёл праздник Купалья в Александрии



Новости Беларуси. Корреспондент Алена Сырова приняла участие в самом настоящем ритуале. Переносимся в Александрию, сообщили в программе «Неделя» на СТВ.

Евгений Поболовец, СТВ:
Купалье празднуют в темное время суток. Водят хороводы, плетут венки и очищают себя: тело – купанием в реке, душу – прыжками через костер. И, конечно же, ищут в лесу папараць-кветку к счастью и удаче.

На неделе в Александрии праздник Купалье собрал тысячи гостей. Более семисот народных мастеров и артистов. Километры торговых рядов, оформленных в лучших славянских традициях.

Праздник музыки и народного искусства. О самом интересном расскажет Алена Сырова.

Алена Сырова, корреспондент:
Признаюсь, приезжать в июле сюда, на берег Днепра в Александрию, для меня уже стало доброй традицией. Думаю, как и для многих гостей, которые каждый год приезжают на этот фестиваль, чтобы всем вместе, как и наши предки много лет назад, отпраздновать один из самых древних и красивых праздников – Купалье.

Вельмі так па-святочнаму адчуваем сябе.

Таких историй, когда приехал, понравилось и позвал друзей, в Александрии не счесть. Здесь говорят на разных языках, понимая друг друга. Знакомят со своими культурными особенностями и просто общаются. Уже 11 лет в июле здесь собираются ремесленники из разных точек славянского мира.

В 2020 году были опасения не встретить знакомых и друзей из соседних стран – все-таки вирусные ограничения могли стать помехой – но только не для тех, кто действительно хочет приехать.

Татьяна Самойленко, мастер по вышивке лентами (Украина):
Уже, наверное, раз пятый-шестой, поэтому мы постоянные посетители вашего фестиваля. Границы нам оказались не помехой. Вы действительно такие хлебосольные, вы хотите видеть хороших мастеров и хотите, чтобы это действительно был такой многонациональный фестиваль. Поэтому мы гордо присутствуем из Украины.

Как гадают на венках в купальскую ночь

Гостей в Александрии обычно так много, что близлежащие парковки забиты до отказа.

В 2020 году по понятным причинам свободнее, но за место все же приходится побороться. Кстати, организаторы фестиваля позаботились о тех, кто хочет остаться на уикенд на берегу Днепра. Для этого оборудовали палаточный городок.

Читайте также:

Частичка того теста, которое делала ещё бабуля. Семья из Полесья рассказывает о необычной традиции

«Каждый мастер старается привезти только лучшее, на что способны его золотые ручки». Что говорят гости и участники Купалья в Александрии

 «Меня в первый раз посадили верхом в два года». Кто те дети, которые выступали верхом в Александрии?

В этом году темой вечернего концерта – кульминации праздника – стала «Моя Александрия».

Действительно, у каждого, кто хотя бы раз побывал здесь, она своя. Например, для нашего Президента это прежде всего самые теплые детские воспоминания. 

Александр Лукашенко, Президент Республики Беларусь:
Мое сердце окончательно и бесповоротно отдано этой земле и этим людям. Всем белорусам (подробнее здесь и здесь).

Читайте также:

Ирина Билык в Александрии: «Давайте встречаться. Именно Беларусь нас объединяет»

«Спасибо тебе». О чем был короткий разговор между Александром Лукашенко и Стасом Михайловым

Денис Майданов в Беларуси: «Не смотря ни на какие преграды и все, что нам подкидывает мир, мы все равно вместе»

Встречаться с друзьями, проверенными временем и новыми, на Купалье в Александрии – прекрасная традиция молодой независимой Беларуси. Основанная на опыте и мудрости наших предков, она объединяет тысячи тех, кто называет себя белорусами или просто любит эту землю.