«Одну и ту же песню могут спеть разные люди, но кто-то из них попадет»: известные белорусы о том, почему белорусская музыка влюбляет слушателей

09.12.2017 - 23:55

«Золотая коллекция белорусской песни» – уникальный проект телеканала СТВ – в 2017 году проехал по городам страны, и 6 декабря во Дворце Республики в Минске состоялся грандиозный финальный концерт.

Алена Сырова, корреспондент:
Буквально нескольких нот достаточно, чтобы узнать эту любимую и всем известную песню. На стихи Максима Богдановича и музыку легендарного «Песняра» Владимира Мулявина. Такой творческий союз белорусских композиторов и поэтов не одно десятилетие трогает сердца слушателей не только в Беларуси, но и по всему миру, и формирует нашу золотую коллекцию.

Треклист этой золотой коллекции вобрал в себя лучшее и проверенное временем. Его бережно собирал телеканал СТВ и меломаны. Десятилетиями звучащие хиты в неизменном, а чаще в обновленном прочтении. И новые, но уже полюбившиеся композиции. 180 минут, которых, как выяснилось, не хватает, чтобы полностью насытиться любимой белорусской музыкой.

Ядвига Поплавская, народная артистка Республики Беларусь:
Люди выходят с улыбками, морщины разглаживаются. Воспоминания, которые нахлынули благодаря песням или стихам, делают свое дело. В этом заключается магия.

Артист, который дарит эту магию, на года овладевает сердцами зрителей. Союз Поплавской и Тихановича своим удивительным звучанием и теплом покорил не то, что страны – континенты – и подарил бессмертие многим песням. Их везде встречали овациями. И даже сейчас, когда дуэт физически стал соло. Ее ждут. Мы застигли Ядвигу Константиновну за сборами на гастроли в Мурманск.

Ядвига Поплавская:
Одну и ту же песню могут спеть разные люди, но кто-то из них именно попадет. Это может быть тембровая окраска, это могут быть даже не огромные вокальные данные, какие-то настоящие, профессиональные. Это должен быть такой посыл души человеческой (я имею в виду в данном случае исполнителя), который как раз и затронет струнки человеческой души.

Так попала в сердца и она сама.

Ядвига Поплавская:
Я уже была кормящей мамой, и это тоже откладывает свой отпечаток. Поэтому всю нежность, всю любовь к детям я выразила в этой песне, хотя и не старалась, честно говоря. У меня оно просто вот так вот лилось и вылилось. И, слава Богу, что под эту песню долгое время засыпали дети и хорошо, что она звучит и до сих пор.

Не только со сцены, но и просто на улице. Имя, ставшее популярным символом Беларуси, через исполненную Анатолием Ярмоленко песню больше 30 лет назад, слышим и сегодня.

Анатолий Ярмоленко, народный артист Республики Беларусь:
Привезли на встречу девушку, ее зовут Алеся, которую когда-то, в 81-м году, мне дали на руки в самолете. Мы летели из «Звездного городка» на Байконур. Я ей написал: «Алеся будь счастлива, как сказка, как чудо, как песня».

История этой песни также по-своему чудесна. Вдохновленный фильмом по Куприну с Мариной Влади в главной роли, поэт Анатолий Поперечный волей случая оказался на Полесье.

Анатолий Ярмоленко:
Будучи на Гомельщине, он бродил по лесу, и выбежала девушка. И он вспомнил, эти все провел параллели и написал: «Живет в белорусском Полесье кудесница леса Алеся».

Кстати, изначально «Девушку из Полесья» предложили «Песнярам», но в их репертуаре уже жила «Алеся» на стихи Кулешова. Кстати, незадолго до этого в коллективе Мулявина появился Валерий Дайнеко.

Валерий Дайнеко, заслуженный артист БССР:
Сами понимаете, что это знаковая для меня песня, конечно, потому что она осталась в моем репертуаре. И до сих пор, если я где-то собираюсь ее не спеть, то мне просто говорят: «Для чего вы тогда приехали? Для чего мы вас приглашали? Должны спеть «Беловежскую пущу». Понимаю, что без нее я уже никуда, без нее я даже уже не я.

Олег Молчан, композитор, музыкальный продюсер:
Я не гитарист, но пианино не было, и я по нотке начал.

Композитор Олег Молчан, конечно, не скрывает, что «Молитва» и «Обманите меня», написанные им, на сегодняшний день самые популярные из трех сотен сочиненных. Но в планах еще больше.

Амбициозные задумки и у молодых, но уже очень популярных продолжателей легендарных белорусских музыкантов.

Олег Молчан:
Неизвестно, о каком произведении мы с вами будем беседовать через 10 ле и через 20. Я хочу осилить первый белорусский мюзикл, наш национальный!

Большие планы и у молодых, но уже очень популярных продолжателей легендарных белорусских музыкантов. NaviBand поют на белорусском, да так, что весь мир слышит.

Группа NaviBand:
Приятно то, что уже на предзаказе в айтюнс альбом был в топовых позициях не только у нас, в Беларуси, но и в Европе. Им интересна народность, наши попевки, которые мы используем, им интересны мы.

Мне хочется, чтобы как можно больше людей – творческих, молодых, которые хотят что-то сделать стоящее… Всё должно литься из души. И если тебе действительно хочется спеть песню на белорусском языке, то делай это, если чувствуешь. Но не стоит делать это специально! И тогда песня будет жить, и белорусская музыка будет развиваться.

Loading...


Прыязджайце да нас у Беларусь! Праект тэлеканала СТБ «Залатая калекцыя беларускай песні” завяршыўся грандыёзным канцэртам у Мінску



У вялікай зале Палаца Рэспублікі аншлаг. Усе аматары беларускай песні задоўга да пачатку гала-канцэрта занялі месцы ў глядзельнай зале. Кожны чакаў свайго любімага артыста. І сапраўды было каго чакаць. Вялікая сцэна ў гэты вечар умясціла выканаўцаў розных стыляў і жанраў, тут можна было ўбачыць як пастаянных удзельнікаў праекта (Я. Паплаўская, І. Дарафеева, Н. Мікуліч, У. Правалінскі, М. Скорыкаў, В. Cкаражонак…), так і тых, хто доўгі час жыве і працуе за межамі нашай краіны, але з удзячнасцю прыняў запрашэнне арганізатараў фэсту, завітаў на сваю малую радзіму, каб сустрэцца з любымі гледачамі. Але не будзем забягаць наперад.

Намеснік генеральнага дырэктара тэлеканала СТБ Павел Сямёнавіч Каранеўскі ў прывітальным слове адзначыў: “Мінскі канцэрт ужо сёмы па ліку. Удзельнікі праекта аб’ездзілі самыя буйныя і старажытныя гарады нашай краіны. Мы наведалі Гомель, Гродна, Полацк, Бабруйск, Маладзечна, Салігорск і, нарэшце, вырашылі завяршыць праект грандыёзным фінальным акордам у Мінску”.

Адкрыў канцэрт Прэзідэнцкі аркестр Рэспублікі Беларусь пад кіраўніцтвам Віктара Бабарыкіна і адразу задаў святочны настрой выдатнаму вечару. У глядзельнай зале прысутныя пачулі любімыя кожным з дзяцінства беларускія мелодыі: “Добры вечар, дзяўчынонька”, “”Спадчына”, “Александрына” і шмат іншых.

2017 год не толькі год навукі, ён даволі ўраджайны на юбілейныя даты. У гэтым годзе юбілеі адзначылі А. Ярмоленка, Л. Дранько-Майсюк, М. Скорыкаў. Яны таксама прынялі ўдзел у фінальным канцэрце. Амаль пад кожную песню на сцэне з’яўляліся аўтары музычных твораў: Ф. Баравы, Э. Зарыцкі, В.Шмат, А.Елісеенкаў, В.Раінчык, А.Моўчан і іншыя аўтары. Усе выканаўцы, кампазітары і паэты ў канцы мерапрыемства атрымалі пад шчырыя апладысменты ўдзячных гледачоў дыпломы ўдзельнікаў.

Заслужаная артыстка Беларусі Ірына Дарафеева адкрыла канцэрт песняй са свайго рэпертуару “Пульс маіх хвілін”; усім вядомая арт-група “Беларусы” таксама энергічна выканала песню, з якой, можна сказаць, пачынаўся творчы шлях гэтага калектыву, – “Беларусы мы”. А.Ланская нагадала прыхільнікам яе таленту лірычную песню “Васільковае неба”.

В.Алешка, адна з выхаванак Васіля Раінчыка, які некалькі разоў выходзіў на сцэну, на хвіліну паспрабавала ператварыцца ў “Птушку залатую”. Прыемным сюрпрызам вечара стала група “Верасы”, якая пад акампанемент кампазітара і кіраўніка гурта ўзгадала хіты папулярнай беларускай спявачкі Лікі Ялінскай “Белае віно і чырвонае” і “Малады і нежанаты”.

Гучалі ў гэты вечар і народныя песні. Жанна Піваварава разам з Вадзімам Касенкам, Анастасіяй Гунінай і Уладзімірам Гінько паказалі майстар-клас, як трэба гуляць вяселле, а Тэа і Вольга Рыжыкава ператварыліся ў жаніха і нявесту, каб найлепшым чынам данесці да гледача сэнс беларускай народнай песні.

Тэа, Вольга Рыжыкава, артысты:
На сённяшні дзень няшмат беларускіх слухачоў, асабліва сярод моладзі, знаёмы з беларускай песняй, якая калісьці гучала штодня, была вельмі папулярнай у народзе. Гэта тыя напевы, з дапамогай якіх даведваюцца пра беларускую культуру і беларускую песню. Нам вельмі прыемна, што сёння яны прагучаць у адным вялікім канцэрце. Мы выканаем беларускую народную песню ў аранжыроўцы Тэа. У сваім рэпертуары мы наогул ні разу не сутыкаліся з народнай песняй, для нас гэта сур'ёзны вопыт. Пры падрыхтоўцы гэтага нумара канцэртнай праграмы цікавым з’явілася тое, што мы ў кампазіцыі нічога не хацелі мяняць, пакінулі ўсё, як было, як песня перадавалася з пакалення ў пакаленне. Таму для гледачоў будзе некалькі нечакана ўбачыць нас у такім выглядзе. А паколькі ў дадзенай апрацоўцы няма жалеек, гармонікаў, то і касцюмы ў нас сучасныя. І мы хочам пажадаць беларусам не забываць пра тое, што яны беларусы!

Фінальны канцэрт паказаў не толькі тое, што беларуская песня жыве і сёння, але і тое, што яна мае будучыню. На адной сцэне можна было ўбачыць адразу некалькі пакаленняў: А. Ярмоленку-старэйшага і яго ўнука, Аляксандра Саладуху і дачку Варвару. Апошняя разам з бацькам, знакамітым і любімым артыстам Беларусі, і хросным бацькам Алегам Елісеенкавым праспявала ўсім вядомую песню “Заварожаная фея”, якую памятае не адно пакаленне і якая не адзін раз была выканана маладымі выканаўцамі. Хочацца адзначыць, што лепш за яе першага выканаўцы, славутага і надзвычай абаяльнага любімца гледачоў адразу некалькіх пакаленняў Аляксандра Саладухі, гэты сапраўдны хіт яшчэ ніхто не змог выканаць.

Аляксандр Саладуха, спявак:
Не так даўно мы абмяркоўвалі з паэтам Фёдарам Баравым тое, што, дзякуючы праекту, мы вяртаемся да вытокаў беларускай песні. Вельмі радасна, што збіраюць паэтаў і кампазітараў на адной сцэне. А сёння прагучыць «Заварожаная фея» ў дуэце з маёй дачкой Варанькай. Вось такі ў нас будзе незвычайны нумар.

Вельмі бадзёра выступілі народны артыст Беларусі Мікалай Скорыкаў і гурт “Чысты голас”, якія падзяліліся вопытам, як трэба скакаць пад “Лявоніху” пасля “Чаркі на пасашок”.

Напрыканцы ўсіх чакаў сюрпрыз. З песняй “Мой родны кут” на словы Я. Коласа і музыку І. Лучанка на сцэну выйшаў па-сапраўднаму “народны” артыст Руслан Аляхно, якога ўсе гледачы, асабліва маладыя дзяўчаты, даўно чакалі. Руслан двойчы прымаў удзел у праекце. Першы раз ён выступаў на сваёй малой радзіме, у прыгожым старажытным Бабруйску, а сёння мы з вялікім задавальненнем сустракалі свайго любімага артыста на першай сцэне Беларусі. Пасля даволі сур’езнай і патрыятычнай песні ён прыгадаў лірычную кампазіцыю, з якой перамог калісьці на конкурсе “Народны артыст”. Песня “Незвычайная” прагучала вельмі шчыра ў суправаджэнні Прэзідэнцкага аркестра Рэспублікі Беларусь.

Юбіляр 2017 года народны артыст Беларусі Анатоль Ярмоленка нагадаў прысутным любімую “Польку беларускую”, а заслужаны артыст Беларусі У. Правалінскі падкрэсліў, наколькі прыгожая наша краіна, якая славіцца сваімі азёрамі.

Уладзімір Правалінскі, заслужаны артыст Беларусі:
Хочацца ў першую чаргу адзначыць, што ўсе канцэрты, у якім бы горадзе яны не праходзілі, арганізаваны на надзвычай высокім узроўні. Ад імя ўсіх удзельнікаў шматлікіх канцэртаў “Залатой калекцыі…” хачу выказаць падзяку кіраўніцтву тэлеканала СТБ, перш за ўсё генеральнаму дырэктару Юрыю Казіятку, Людміле Палкоўнікавай, усёй здымачнай групе. Асабліва хочацца павіншаваць з паспяховым завяршэннем праекта яго кіраўніка – намесніка генеральнага дырэктара тэлеканала СТБ Паўла Каранеўскага, які, на мой погляд, на працягу ўсяго цыкла канцэртаў сапраўды жыў разам з выканаўцамі, музыкантамі і ўсёй здымачнай групай. Вялікі Вам дзякуй, паважаны Павел Сямёнавіч! Адразу хачу пажадаць, каб цудоўны праект працягваўся доўгія гады, радаваў жыхароў нашай славутай краіны напеўнымі народнымі песнямі з вельмі глыбокім сэнсам. Хачу таксама пажадаць, каб гэты канцэрт быў не апошнім, каб «Залатая калекцыя» стала стартам для новых цікавых і займальных праектаў тэлекампаніі СТБ. Сёння ў маім выкананні прагучыць песня на словы Я. Янішчыц “Сторона моя озёрная”. Наша краіна багата азёрамі, найпрыгажэйшай прыродай, але, упэўнены, самая галоўная каштоўнасць Беларусі – яе людзі, шчырыя, працавітыя, прыгожыя.

На такой узвышанай ноце завяршыўся канцэртны цыкл праекта тэлеканала СТБ “Залатая калекцыя беларускай песні”. Наперадзе Новы год, і ўсе мы будзем з нецярплівасцю чакаць новых цікавых сустрэч…

Алена Паўлава