Писатель Николай Чергинец провёл встречу с читателями в Минске

05.03.2019 - 09:51

Новости Беларуси. В юности он мечтал стать спортивным журналистом, но сделал карьеру правоохранителя, пройдя путь от лейтенанта милиции до генерал-лейтенанта внутренней службы, сообщили в программе Новости «24 часа» на СТВ.

Николай Чергинец – политик, писатель, заслуженный деятель культуры встретился с юными читателями Минска. А сюрпризом для автора стала мини-постановка по мотивам книги «Приказ № 1».

Глеб Михель, учащийся 11 класса средней школы № 32:
К Николаю Чергинцу я отношусь с большим уважением. Сам я читал два романа: «Приказ № 1» и «Сыновья» про Афганистан. Также хочу прочитать «Операция “Кровь”».

Николай Чергинец – автор полусотни книг художественной прозы, большинство из которых – остросюжетные детективы, а также нескольких киносценариев и спектаклей. На встрече с минскими школьниками писатель передал несколько десятков своих книг в дар библиотеке.

Люди в материале: Глеб Михель, Николай Чергинец
Loading...


«Дети нарезали целый сноп колосьев, перевязали васильками». Как шестиклассник Бодров-младший оказался на похоронах у Короткевича



О белорусском писателе рассказали в одной из серий документального цикла «Тайны Беларуси».

Вячеслав Рагойша, доктор филологических наук, профессор БГУ:
Прыходзіць тэлеграма ад Мальдзіса: памёр Валодзя Караткевіч. Назаўтра, па–мойму, пахаванне. Мы были на хутары і якраз у гэты час прыехалі Бадровы.

А я расказаў старшаму Сяргею Бадрову, сцэнарысту, пра Караткевіча. Пазнаёміў нават іх аднойчы. Начаваў у нас гэты Сяргей Бадроў. Хацеў, каб ён напісаў які-небудзь сцэнарый па матывах яго твораў.  Паралельна я пра Купалу расказваў, пра смерць Купалы. І Бадроў зацікавіўся і хацеў сцэнарый напісаць гэты.

Адным словам, ён ведаў Караткевіча, Бадровы ведалі. І тут і яны даведаліся. Мы вырашылі што зрабіць. Дзеці – Бадроў-малодшы і наш Максім – яны, па сутнасці, равеснікі былі, былі у шостым ці сёмым класе. Мы падказалі ім ідэю –  «Каласы пад сярпом тваім». Трэба ж нейкі ці вянок, ці букет. І яны нарэзалі цэлы сноп каласоў, набралі ў жыце васількоў, зрабілі пярэвісла такое, перавязалі васількамі гэты сноп, надламалі мы і паехалі. Назаўтра паехалі ўсё, і Бадровы паехалі.  І мы прынялі ўдзел у пахаванні на могілках Усходніх. Паколькі я – адзін з бліжэйшых сяброў – я дапамагаў несці труну з машыны да гэтай магілы.