«Путешествие начинается с Минска». На этой уникальной фотовыставке есть возможность побывать в 26 странах мира

12.11.2020 - 16:20

Новости Беларуси. Ради этой небольшой фотографии минчанин Станислав Янчарский поднимался с 15-килограммовым оборудованием и снаряжением в горы трижды. И все эти жертвы, чтобы поймать необходимое освещение и сделать первоклассный кадр. Это фото без ложной скромности облетело весь земной шар, а его автор вошел в Топ-100 лучших фотографов мира, рассказали в программе «Минск и минчане» на СТВ.

Увидеть цветы пустыни, прогуляться по крышам Осло и попробовать быстро произнести название ледника в Исландии Эйяфьядлаёкюдль сегодня можно на выставке известного столичного фотохудожника «Планета без виз».

Галина Ладисова, директор Музея истории города Минска:
Жизнь современного человека невозможно представить без путешествий. Но, к сожалению, 2020 год лишил нас этой уникальной возможности. И эта фотовыставка – возможность совершить путешествие в пределах одного выставочного зала по 26 странам мира.

Масштабы впечатляют. Алоевые деревья на фоне звездного неба заставляют остановиться и долго рассматривать фантастический пейзаж. Остров Санторини в Греции и мост влюбленных на Кипре возвращают в теплые воспоминания. Лофотенские острова, кажется, пропитаны запахом рыбы. А зима в северной норвежской деревне напоминает о том, что скоро Новый год.

Галина Ладисова:
Это самые разные континенты. Но если перечислять страны, то, наверное, больше всего привлекают те страны, куда сложно нам сегодня совершить путешествие. Это такие, как Камбоджа, Мьянма, Иран, даже Антарктида. Это, конечно, и Европа. Представлена цветная фотография и черно-белая фотография.

Но отправная точка всех маршрутов – наша столица. Ей посвящен целый раздел экспозиции.

Галина Ладисова:
Путешествие начинается с Минска. Минск мы видим: и проспекты, и уже знакомые и полюбившиеся нам парки. Это, естественно, памятники архитектуры: наша городская ратуша, театры.

Золотая осень на Браславских озерах, величественные костелы Вознесения Пресвятой Девы Марии в Будславе и Святого Антония Падуанского в Поставах. Родные пейзажи впечатляют не меньше экзотики. И все же душа тянется за границы досягаемого, в объятия огромной планеты.

Галина Ладисова:
На титул афиши автор выбрал изображение жителей Мьянмы. Чем уникальна и известна эта страна? Как раз своими жителями, которые занимаются рыболовством. Жизнь на воде и сама работа настолько удивляет и поражает. Поражает и открытость этих жителей, готовность позировать. Но не только пейзажная фотография представлена, есть и жанровая фотография, и портретная. Это жители разны стран.

Сегодня белорусский Энсел Адамс мечтает о встрече с Северным Ледовитым океаном. А пока его ждут ледники, в Художественной галерее Михаила Савицкого вы можете увидеть бурчащий индонезийский вулкан Бромо и невесомое утро на реке Сан во Вьетнаме. Успейте совершить путешествие без виз до седьмого декабря.

Loading...


«Магутны кладзеж усяго нашага сучаснага мастацтва Беларусі». Незвычайная выстава арыгінальных работ праходзіць у Мінску



19 лiстапада Палац Мастацтва адчынiў свае дзверы для арт-фестываля. Цэнтр сталiцы стаў асноўнай прасторай праекта Беларускага саюзу мастакоў, рэспублiканскай мастацкай галерэi i цэнтра выяўленчага i медыя-мастацтва «Новая культурная iнiцыятыва». Фестываль аб'яднаў шэсць выставачных пляцовак Мiнска ў розных частках горада i на месяц пераўтварыў iх у адну яскравую галерэю. Якія арыгінальныя работы можна ўбачыць на выставе, паказалі ў праграме «Минск и минчане» на СТВ.

Глеб Отчык, старшыня Беларускага саюза мастакоў:
Толькі ў гэтай зале ў нашым палацы больш за 300 твораў, а ўвогуле больш за 500 твораў – гэта будзе агульная колькасць, таму што ў нас яшчэ адчыняюцца дзве пляцоўкі – гэта галерэя Шчамялёва і Нацыянальная бібліятэка.

Сёння вы тут можаце ўбачыць сапраўды незвычайны падыход. Тут ёсць розныя мастакі, ёсць розныя ўзроставыя катэгорыі: і народныя мастакі, і моладзь, і сучасныя тэхнікі выканання твораў. Сёння ў нас вось такі магутны кладзеж усяго нашага сучаснага мастацтва Беларусі.

У апошнія тры гады мы развіваем нашы абласныя гарады – гэта Гародня, Віцебск, Гомель. І лепшыя працы гэтай выставы мы плануем экспанаваць у канцы года ў Гародне ў замкавым комплексе.

Фестываль мастацтваў праводзіцца ўжо ў трэці раз. Мiнчане i госцi сталiцы пазнаёмяцца з творчасцю лепшых беларускiх аўтараў, а запрошанае журы вызначыць лепшыя творы ў намiнацыях «Жывапiс», «Графiка» i «Скульптура».

Наталля Шаранговіч, мастацтвазнаўца:
Выстава вельмі асаблівая тым, што тут мы можам убачыць пэўныя тэндэнцыі сучаснага мастацтва, якія выявіліся ў нашым творчым асяродку, можа нават за апошні год. І калі мы параўнаем падобныя выставачныя праекты мінулыя і пазамінулыя, то мы заўважым, што ў гэтых работах больш афарбаванасці.

Вось здаецца час складаны, час цяжкі – зачыненыя межы, мы мала размаўляем з нашымі творчымі калегамі з-за мяжы, шмат людзей хварэе, здаецца, што вельмі складаная сітуацыя, але тым не менш мастакі на яе адгукаюцца зусім інакш. Калі вы пабачыце, тут шмат чырвонага, шмат сіняга. Здаецца, што мастацтва зазіхацела нейкімі фарбамі, нечакана абсалютна для ўсёй нашай творчай супольнасці.

Мне здаецца, што тыя гледачы, якія сёння прыйдуць на гэтую выставу, яны адчуюць агульны настрой. Нездарма мы гэтую выставу назвалі «Vivat Vita» жыве жывое мастацтва. Сёння той час, калі павінна быць жывое грамадства, жывыя людзі і жывое мастацтва. І вось гэта адчуванне жыцця, будучыні гэтага жыцця, я думаю, што мы вельмі добра ўбачым у экспазіцыі.

Для мастакоў такая выстава – сапраўднае свята, вынiк напружанай творчай працы. Такiя экспазiцыi дазваляюць убачыць, якiя пытаннi вырашаюць сучасныя мастакi падчас сваiх творчых эксперыментаў.

Наталля Шаранговіч:
Перад намі работа маладой, але ўжо досыць вядомай у Беларусі мастачкі – Алесі Скарабагатай. Гэта вельмі яскравы прыклад такога накірунку ў беларускім мастацтве, я б яго назвала так: новы беларускі рэалізм. Безумоўна мы бачым, што тут шмат традыцый, шмат рэалістычных рысаў у мастацтве, але мы бачым, што гэта больш відаць нават ужо на мяжы фотарэалізма.

Перад намі работа аднаго з вельмі вядомых беларускіх мастакоў – Анатоль Кузняцоў – заслужаны дзеяч мастацтва Рэспублікі Беларусь. Калі, напрыклад, яшчэ гадоў 20 таму такія работы маглі магчыма ў кагосьці выклікаць пытанні, то сёння – гэта адзін з папулярных накірункаў развіцця ў жывапісу Беларусі.

Я думаю, што гэта невыпадкова, калі мы згадаем пра тое, што ўсё ж такі школа, якая існавала ў Віцебску ў свой час, школа, якая была закладзена тут Казімірам Малевічам і Маркам Шагалам, канешне, павінна была нейкім чынам рэалізавацца ў творчасці нашых мастакоў.

Для самых уважлівых гледачоў гэта ўнiкальная магчымасць не толькi ў адным месцы пазнаёмiцца з лепшымi i найбольш арыгiнальными творамi, але i паспрабаваць прааналiзаваць тое, што зараз хвалюе беларускiх тварцоў i грамадства.