Спектакль «Пинская шляхта» по пьесе Винцента Дунина-Марцинкевича - обязателен к просмотру для каждого уважающего себя белоруса

06.12.2013 - 21:12

Новости Беларуси. 16 белорусов 6 декабря пополнили ряды особенных людей — граждан, которые оставили заметный, а точнее, неоценимый,  след в жизни страны — это деятели науки и техники, литературы, искусства и архитектуры. Обладателями Госпремии в области искусства стал творческий коллектив Национального академического театра имени Янки Купалы в числе художника-постановщика Ольги Мацкевич, композитора Андрея Зубрича, а также актера Виктора Манаева. К слову, народный  артист Беларуси был уже дважды удостоен столь почетной награды. Этот коллектив создал  спектакль, который стал выдающимся явлением в театральной жизни страны. «Пинская шляхта» по пьесе Винцента Дунина-Марцинкевича представляет собой яркое воплощение классики современными сценическими средствами.

Виктор Манаев, народный артист Республики Беларусь:
Усё з грыму пачынаецца, потым касцюм, усё астатняе і на сцэну.

И так уже 33 года. У народного артиста Беларуси Виктора Манаева единственная запись в трудовой книжке – театр им. Янки Купалы. Настоящий купаловский корифей.

Виктор Манаев, народный артист Республики Беларусь:
Я вельми люблю гэты тэатр, людзей, якія тут працуюць. Гэта дом, другі дом.

Десятилетия работы воплотились в десятки образов. Хлестаков, придурок Франсуа, Дон-Жуан, Дед Жабрак. Дважды лауреат Государственной премии. Через несколько дней можно будет сказать - трижды. Очередная награда – за роль пристава Крючкова в «Пинской шляхте» Винцента Дунина-Мартинкевича.

Незатейливость сюжета. Молодые шляхтичи любят друг друга, а в конце женятся с помощью пристава Крючкова. «Ромео и Джульетта» наоборот. В исполнении купаловцев - уморительный шедевр для зрителя. Для актеров – напряженная работа.

Виктор Манаев, народный артист Республики Беларусь:
Трэба вымавіць столькі многа цыфраў, столькі многа тэкстаў, што тут не да весялосці. Трэба ўсё ў час сказаць, патрэбны тэхнічыя высілкі, скарагаворкі.

Художественное оформление спектакля - еще одна Госспремия. Художник-постановщик Ольга Мацкевич признается: в костюмах старалась передать нелепую фанаберию пинских шляхцичей.

Ольга Мацкевич, художник-постановщик:
В этом костюме видно, что как бы лопнул костюм по швам и там проглядывает ватка, как в стеганом одеяле.

Юмор даже в музыке – классической, водевильной, современной. Буффонный оркестр композитора Андрея Зубрича получил государственную премию за лучшее музыкальное сопровождение.

Пять лет на сцене. Постановку увидели более 40 тыс. белорусских зрителей, оценили за рубежом.  Всегда «Браво» и всегда аншлаг.

Люди в материале:
Новости по теме

‡агрузка...

Павел Латушко: «Гэты год будзе адным з самых яскравых для Купалаўскага тэатра»

В его афишах – самые громкие имена, в залах – неизменные аншлаги, а на сцене – исключительно лучшие постановки. В начале марта коллективу Купаловского театра представили нового руководителя. Как будет развиваться театр, рассказал гость программы «Утро. Студия хорошего настроения» – генеральный директор Национального академического театра им. Янки Купалы – Павел Латушко.

С чего должен начинать свою работу новый руководитель театра?

Павел Латушко, генеральный директор Национального академического театра им. Янки Купалы:
Я думаю, што кожны мэнэджэр павінен пачынаць з аналізу той сітуацыі, якая існуе ў той установе і якую ён узначаліў. Аналіза фінансавай сітуацыі, кадравай, працоўнай, чым жыве калектыў. Зразумела, і з аналізу творчай сітуацыі. Для мяне гэта вельмі важна, каб зразумець сённяшні стан тэатра і зразумець, куды тэатр можа рухацца далей.

Ожидаются ли серьёзные изменения в репертуаре театра?

Павел Латушко:
Наведванне тэатра давольна добрае – больш за 90% ад 100% запальняльнасці зала. Таму казаць пра тое, што рэпертуар не запатрабаваны сёння, я думаю, была б няправільна. Правільна казаць, канешне, пра тое, што тэатр – гэта жывы механізм. Ён не жыве толькі сённяшнім днём. Ён павінен жыць заўтрашнім днём. І, канешне, змены будут адбывацца, будут натуральнымі, лагічнымі. Для нас вельмі важным з’яўляецца падтрымліваць беларускіх драматургаў, беларускіх режысёраў, беларускіх талантлівых акцёраў. Калі разам мы ўсё гэта аб’ядняем, то ў гэтым накірунку і далей будзе рухацца тэатр.

Тэатр – гэта тая структура, якая прымушае нас думаць і аналізаваць. Калі мы, дзякуючы тэатру, можам адпачыць, але адначасова атрымаць дадатковыя веды, прааналізаваць тое, што адбываецца на сцэне і падумаць аб будучым жыцці, я думаю, што ён выконвае сваю місію. Тэатр – унікальная установа. Яна аб’ядноўвае розныя накірункі мастацтва. Гэта і драматургія, рэжысура, пастановачнае майстэрства, музычнае мастацтва, гэта выяўленчае мастацтва, акцёрскае майстэрства. І гэта даёт нам магчымасць на адной пляцоўцы на працягу некалькі гадзін азнаёміцца з рознымі накірункамі сферы мастацтва.

Какая любимая Ваша постановка, на которой Вы можете отдохнуть?

Павел Латушко:
Апошнім часам, канешне, дзякуючы лёсу і працы дыпламатам, мне прыйшлося наведваць разнастайныя еўрапейскія і сусветныя вядомыя тэатры. Гэта і Венская опера, і парыжскія тэатры, Гранд-Опера, я быў у Лондане. Мне падабаецца з Купалаўскага тэатра, напрыклад, «Пінская шляхта» па Дуніну-Марцінкевічу. Гэта спектакль, які вельмі папулярны на сцэне Купалаўскага тэатра. Мы ставілі яго і ў Варшаве. Мы прывозілі ў Парыж спектакль «Арт» – французская п’еса, якая ішла на беларускай мове ў Парыжы. І гэта быў перааншлаг! Глядачы сядзелі на прыступках і атрымалі вялікаю асалоду ад наведвання гэтага спектакля.

Мы прывозілі «Пана Тадэуша» Адама Міцкевіча. І я не верыў у тое, што мы зможам сабраць 600-700 глядачоў – мы сабралі. Потым я не верыў, што французы ўстануць напрыканцы спектакля і, стоячы, будуць апладзіраваць Купалаўскаму тэатру. І гэта таксама адбылося, бо французы гэта робяць вельмі рэдка. Так што ёсць п’есы, якіе сапраўды варта паглядзець ў Купалаўскім тэатре.

Бліжайшым часам мы будзем адзначаць 100 год стварэння Купалаўскага тэатра. Для нас самым галоўным падарункам будзе глядач. Калі глядач перапоўніць Купалаўскі тэатр у рамках 100-годдзя, гэта будзе самым галоўным падарункам для купалаўцаў.

Что готовит Купаловский театр к 100-летнему юбилею?

Павел Латушко:
Гэта будзе шэраг прэм’ерных спектакляў «Шляхціц Завальня» па Баршчэўскаму маладога беларускага рэжысёра, будзе пастаноўка «Кароль Лір» Шэкспіра вядомага беларускага майстра – Мікалая Пінігіна. Мы таксама плануем запрасіць пастаноўшчыка з Расіі Зямлянскага, які паставіць пластычны спектакаль. Дарэчы для мяне, як да дыпламата, вельмі важным з’яўляецца прапанаваць той твор мастацтва, які маглі б мы вывозіць за межы Беларусі. Менавіта, пластычны спектакаль будзе запатрабаваны. Мы плануем у юбілейны год таксама – арганізацыя гастроляў па замежным странам. І гэты год будзе адным з самых яскравых для Купалаўскага тэатра і для тых, хто любіць Купалаўскі тэатр. І для тых, хто, можа, у першы раз прыйдзе.

100-годдзе тэатра – гэта традыцыі. І галоўная задача новага генеральнага дырэктара, і наступнага, і папярэдняга – захаванне гэтых традыцый. І будаваць патрэбна над тым, што створана не сённяшнім днём, а тое, што была створана папярэднікамі. І пашыріць прастору тэатральнага мастацтва – вось гэта задача новага кіраўніка. Так я яе бачу: праз захаванне традыцый пашыренне прастораў. І мы выйдзем за сцены Купалаўсткага тэатра.

Дарэчы нам падарунак быў – рэканструкцыя Купалаўскага тэатра. Вельмі прыгожы, утульны будынак. Але мы плануем шэраг паздзей, якія адбудуцца за межамі сцен Купалаўскага тэатра. Таму мы запрашаем, можа, і на адкрыты тэатр.



«На наших глазах исчезают гарантии недопущения масштабного вооруженного конфликта»: Александр Лукашенко на саммите ШОС

Праздничный концерт СТВ «Беларусь помнит. Дорога памяти»

Гордость за свою страну. «Пламя мира» пронесли по «Линии Сталина» и подняли над Курганом Славы

Индия подняла пошлины на американские товары

Владимир Караник: «Сильная современная система здравоохранения – это фактически один из атрибутов независимости»

Белорусские военнослужащие принимают участие в учении «Славянское братство» в Сербии: какие задачи поставлены

Совместными усилиями будем решать вопросы – Владимир Караник о задачах белорусской медицины

День Святой Троицы: как принято проводить праздник