«Костел для меня – очень близкое место»: белорусы делятся о том, что для них значит Рождество и вера в Бога

24.12.2017 - 21:58

Новости Беларуси. Атмосфера в католическом Соборе Успения Девы Марии и Святого Станислава в Могилеве такая, что кажется, находишься не в Беларуси, а в итальянском Риме. Это абсолютно уникальный костел, сообщили в программе «Неделя» на СТВ.

С ним связано много интереснейших легенд, в которых нашлось место даже крестоносцам. Еще большее изумление вызывают фрески. Некоторые из них никогда не реставрировались – просто были извлечены из-под слоя краски. А орган с редкими керамическими трубками считался одним из четырех существующих в мире экземпляров.

Эльвіра Яфіменка:
Эта дорога знакома мне с самого детства. Сначала приходила в костел еще ребенком со своей мамой. Сейчас прихожу не реже, чем раз в неделю. Костел для меня – это очень близкое место. Здесь я могу подумать о своей жизни, о чем-то важном, значимом, побыть наедине с богом.

У касцёл Эльвіра любіць прыходзіць у час паміж службамі. Гнуткі графік на працы дазваляе. У цішыні, кажа, лепш успрымаецца велічнасць.

Эльвіра Яфіменка:
Когда я прихожу в рабочее время, в будни, тогда я могу помолиться о чем-то важном в своей личной жизни, за свою семью, своих родителей. Иногда я молюсь за чужие жизни.

Гэтыя сцены шмат чаго бачылі. Месца намоленае. Першы кармяліцкі касцел, яшчэ драўляны, пабудавалі тут амаль чатыраста год таму. А праз стагоддзе пачалося будаўніцтва касцёла з цэглы. Паводле падання, на Магілеў напаў шляхціч Зеньковіч разам са слугамі. Загінала шмат гараджан. Але збегчы ад народнай помсты шляхцічу не ўдалося. Яго забілі і скінулі ў Дняпро.

Юрый Пракапенка, Сталічнае тэлебачанне:
Калі пра гэта даведаўся польскі кароль Ян III Сабескі, ён вырашыў пакараць жыхароў горада за тое, што паднялі руку на каталіка. Прысуд наступны – жыхары павінны разабраць усе каменныя пабудовы ў Магілеве і з гэтага каменя пабудаваць касцёл. Калі ўлічыць, што ўсе гэта адбывалася зімой, а з каменя былі складзены толькі печы, то прысуд насамрэч аказауся даволі жорсткім.

Сапраўдная гэта гісторыя ці ўсяго толькі легенда – невядома. Але дакладна ўстаноулена, што падмурак касцёла складзены з камянёў самага рознага памеру.

Потым пасля паздзелу Рэчы Паспалітай касцёл у Магілёве па загадзе Кацярыны II стаў цэнтрам беларускай рымска-каталійцкай епархіі. Яе межы супалі з межамі Расійскай імперыі. Магілеўскаму архібіскупу падпарадкоўваліся ўсе каталікі ад Магілева да Сахаліна. На той час гэта была самая вялікая дыяцэзия ў свеце.

Юрый Пракапенка:
Вузкі праход і даволі высокія прыступкі. Гэтая лесвіца вядзе на хоры – балкон, дзе находзіцца арган. Калі б не электрычная лямпачка – тут сапраўдны сярэднявечны антураж.

Наверсе нас чакае Яўген Захараў. Апошнюю чвэрць стагоддзя ён служыць тут арганістам. Арган, праўда, электронны. А ў свой час мясцовы інструмент лічыўся даволі рэдкім – іх было усяго чатыры ў свеце: у Рыме, Варшаве, Мехіка і Магілеве. У савецкі час з помніка архітэктуры ў стылі барока зрабілі дзяржаўны архіў БССР, а ўнікальны арган знішчылі. Захаваліся толькі некаторыя дэталі.

Яўген Захараў, арганіст:
Яны мне перайшлі як бы ў спадчыну ад групы рэстаўратараў, якая рабіла тут рэстаўрацыю. Гэта было гадоў 25-28 таму.

У наступным годзе ў касцёле зноў загучыць сапраўдная арганная музыка. Арыгінальны інструмент набылі ў Галандыі і плануюць усталяваць да свята Вялікдня.

Яўген Захараў:
У гэтым касцёле акустыка вельмі цудоўная. І можна сказаць – на рэдкасць. Не ў кожным касцёле яна такая ёсць.

Касцел Унебаўзяцця Найсвяцейшай Панны Марыі, ці як яго яшчэ называюць – касцел святога Станіслава, атрымаў другое жыцце ў 90-х. Зрабілі рамонт, аднавілі фрэскі. Сцены і столь храма і цяпер ўпрыгожваюць адрэстаўраваныя работы мастакоў XVIII стагоддзя па біблейскіх матывах. Усё гэта ўтварае асаблівую атмасферу.

Ксендз Віталь Маргуноў, пробашч парафіі Унебаўзяцця Найсвяцейшай Панны Марыі:
Чалавецтва трохі адыходзіць ад Бога. Гледзячы на сучасны свет, якія адцягвае сваімі прывабнасцямі, сваімі рознымі рэчаіснасцямі, чалавек забывае пра Бога. Лічыць, што да Бога трэба прыйсці на два вялікіх свята – на божае нараджэнне і на Пасху, каб пасвенціць яйкі, як яны звычайна кажуць. Але таксама людзі ёсць, яны прыходзяць. Мы зараз працуем з людзьмі, распавядаем шмат чаго, катэхэза, праходзяць розныя рухі. Яны прыходзяць, яны вучацца, і вельмі шмат людзей, якія самі жадаюць прыйсці да Бога.

Шасцігадовая Стэфанія любіць як звычайныя казкі для дзяцей, так і сакральныя біблейскія гісторыі. Ходзіць у нядзельную школу і ведае шмат малітваў.

Стэфанія Кавалёва:
Знаю, что Иисус родился, что Мария молится над Богом, что Бог наш. Человек, который живет на небесах.

У сям’і Кавалевых прынята перад трапезай чытаць малітву. І бацькі, і дзеці трымаюць калядны пост. Але абмежаванне ў ежы тут – не галоўнае.

Інна Кавалёва:
Это время, когда мы принимаем какие-то постановления для себя. Вот мы с мужем в этот адвент решили, что не будем ссориться.

На раство ўся сям’я пойдзе ў касцёл. Маці з татам лічуць, што вера ў Бога дае малым дабрыню і чуллівасць. Пасля святочнай імшы Кавалёвы, па традыцыі, будуць прымаць гасцей.

Ігар Кавалёў:
Самое важное увидеться со всеми родственниками. Мы даже любим этот праздник больше, чем Новый год. Готовим обязательно мясное, что-то большое – либо гуся, либо индейку. В этом году будем делать гуся.

На святочную імшу абавязкова прыйдзе і Эльвіра. На гэты раз не адна – з мужам і дачкой. Раство – сямейнае свята.

Люди в материале: Юрий Прокопенко
Католический Собор Успения Девы Марии и Святого Станислава в Могилеве
Фото. Католический Собор Успения Девы Марии и Святого Станислава в Могилеве
Католический Собор Успения Девы Марии и Святого Станислава в Могилеве
Фото. Католический Собор Успения Девы Марии и Святого Станислава в Могилеве
Католический Собор Успения Девы Марии и Святого Станислава в Могилеве
Фото. Католический Собор Успения Девы Марии и Святого Станислава в Могилеве
Католический Собор Успения Девы Марии и Святого Станислава в Могилеве
Фото. Католический Собор Успения Девы Марии и Святого Станислава в Могилеве
Loading...


«Это очень хороший праздник»: католики Беларуси готовятся к Рождеству Христову



Новости Беларуси. 24 декабря часть христиан мира готовятся к встрече Светлого Рождества Христова. Более чем в 100 странах 25 декабря считается праздничным днем. Беларусь – не исключение, сообщили в программе Новости «24 часа» на СТВ.

Католики канун Рождества называют Сочельником или Вигилией (от латинского vigilia – бдение). По традиции к этому моменту украшаются елки, устанавливаются ясли. Те, кто не успел исповедаться, идут в костел. С появлением на небе первой звезды завершается строгий пост. По преданию считается, что именно она возвестила о времени рождения Сына Божьего всему миру.

Александр Барило, ксендз Крестовоздвиженского костела:
Падрыхтоўка да Божага Нараджэння распачынаецца задоўга да самога свята. Мы пачынаем за чатыры тыдні, перажываючы так званы Адвэнт. Напэўна, ад якасці, как мы перажывём Адвэнт, залежыць якасць самога свята. Чатыры тыдні духоўнай працы над сабой, чатыры тыдні ачышчэння свайго сумлення ад грахоў.

Это очень хороший праздник. Семейный, рождественский, когда собирается вся семья.