Традыцыі малой радзімы. Спораўская полька

19.04.2018 - 11:42

Вёска Спорава ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці як асобная рэспубліка, з мовай пярчонай ды рыбкай сушанай. Мясцовае возера здаўна забяспечвала жыхароў рыбай, таму для кожнага спораўца – гэта хлеб, таму гасцей тут сустракаюць рыбным караваем. Славіцца гэты край сваім гумарам і полькай! Каларытны танец перадаваўся з пакалення ў пакаленне і, як жывая крыніца, дае спораўцам  сілу і творчы запал! 

Ніна Пашкевіч, дырэктар Спораўскага цэнтра культуры і вольнага часу:
Гэты танец пэўна існуе столькі, колькі існуе наша вёска, таму што танцую я, мае дзеці, танцаваў мой бацька, танцавала мая бабуля. Распавядалі бабулі: раней, калі танцавалі польку ў цёплае надвор'е на вуліцы, дык яны разуваліся ўсе і танцавалі. Пыл стаяў сталбом, узялі вядро вады, палілі і далей кідаліся ў танцы. Пасля цяжкай працы яны таксама з вялікім задавальненнем беглі на вячоркі, у валёнкі ўскочылі, але туфлі з сабой бралі. 

Як вядома, полька – танец прыгучы, а спораўцы амаль не адрываюць ногі ад падлогі. Рухi павольныя, стрыманыя, а адносіны паміж хлопцам і дзяўчынай сціплыя і кранальныя. Пры гэтым полька не губляе свой гульневы ​​характар ​​і флірт, кожная з пар імкнецца паказаць свае здольнасці і вылучыцца сярод астатнiх. 

У чым асаблівасць спораўскай полькі? Каб навучыцца танцаваць польку, глядзіце відэаматэрыял. 

Новости по теме
‡агрузка...