Волшебная сосна в Крупском районе и ещё 6 мест, куда стоит съездить в Беларуси

05.07.2018 - 10:37

Туристический потенциал Беларуси огромен и с каждым годом количество иностранцев, желающих познакомится с нашими достопримечательностями – растет! Беловежская пуща, Мир, Несвиж, Брестская крепость, Августовский канал, Коложская церковь, Софийский собор в Полоцке – перечисление можно продолжать долго. Но для чтобы сполна ощутить душу Синеокой – нужно отправиться в глубинку, ведь в каждом ее уголке есть своя жемчужина.

Добро пожаловать в белорусскую Венецию деревню Кудричи! Уникальное поселение располагается на небольших островках, разделенных болотом. Историки полагают, что в 16 веке сюда отправляли людей в качестве наказания. Но со временем им удалось совладать с дикой природой: покрыть дома «чаротовыми» крышами и сплести заборы из лозы. Время прошло, а люди на болоте остались! И по сей день они ездят к соседям в гости на лодках!

Бирюзовое озерцо в хороводе деревьев. Но не только пейзаж привлекает сюда каждый год тысячи туристов. Этот  источник под Славгородом известен своей чудотворной силой! Здесь поклонялись солнцу еще радимичи! По поверью, если трижды перейти через ледяной ручей или трижды окунуться в него с верой – можно исцелиться от болезней! На Медовый Спас к Голубой кринице выстраиваются километровые очереди из белорусских и иностранных авто.

Волшебной считается и сосна в Крупском районе! Правда, без помощи местных жителей из деревни Гумны добраться до нее вряд ли получится. По легенде, чтобы избавиться от болезни,  нужно снять с себя верхнюю одежду, молча подойти к дереву, прочитать возле него молитву и трижды пролезть через дупло с Запада на Восток. Если ритуал совершается с верой – сосна творит чудеса!

Есть в Беларуси свой Нотр-Дам, у которого мировая слава, уверены, еще впереди! Один из самых красивых и высоких костелов страны находится в Гервятах. Троицкий костел – шедевр неоготики начала 20-го века. История повествует о его долгом и тщательном строительстве.

Ежедневно в работе принимали участие более 70 рабочих, а при изготовлении известковой смеси для большей прочности использовали куриные яйца, которыми мясные жители снабжали рабочих. 

А в этом уголке Беларуси можно вполне снимать фантастические фильмы! Ельня – это один из самых больших в Европе массивов древних верховых болот и ледниковых озер! Этой территории около 9000 лет! Настоящая легенда и кладезь кристально чистой воды! Клюквенный рай и приют для тысяч журавлей! Другая Планета, с уникальным растительным и животным миром.

Завершим наше небольшое путешествие на Голубоглазой Витебщине. В Глубокском районе больше 100 озер! Среди них белорусский Байкал – озеро Долгое! Оно славится не только своей глубиной – 53, 7 метра, но и чистотой! Местные жители раньше заливали озерную воду в аккумулятор, и до сих пор пьют ее с ладошки!

Внимания заслуживает и озеро Шо! Неспроста наши предки строили на его месте загадочные круги из камней, наверное, предвидели, что спустя много столетий именно оно станет центром Европы!

Такая она, величественная и скромная, языческая и религиозная, полная природных чудес и богатств – малая родина.

Люди в материале: нет
Loading...


Вырошчваў баравікі і жыў побач з дзвумя Лысымі гарамі. Цікавыя факты пра Францішка Багушэвіча



Салідны адвакат, глыбокі журналіст, змагар за нацыянальнае адраджэнне. Усё гэта Францішак Багушэвіч, ён жа Мацей Бурачок.

Таццяна Ушылава, вядучы метадыст Дзяржаўнага музея гісторыі беларускай літаратуры:
«Дудка беларуская» пачынаецца са звароту да нас, нават у XXI стагоддзі: «Не пакідайце мовы нашай, беларускай, каб не ўмерлі». Ён кажа,што на старабеларускай мове былі напісаныя старадаўнія кнігі. Магчыма,ён узгадвае пра статуты ВКЛ. Таму, безумоўна, калі чалавек адукаваны, ён разумее, што гэта не мужыцкая мова.  

Родную  мову паэт называў «адзеннем для душы»! Такую пазіцыю зусім не падзяляла шляхетная  сям'я, якая з часоў ВКЛ займала высокія пасады.  

Таццяна Ушылава:
Сям'я магла называць не вельмі прыгожым словам,магчыма, свайго бацьку – халапаманам. Таму што яны не разумелі, чаму бацька размаўляе з простымі людзьмі.

Прычым, інтарэсы мужыкоў абараняў бясплатна! Нават, калi ў сям’і не хапала грошай. Часам, перасаджваўся на лаву падсудных, каб падтрымаць сваіх. Сілы быць вышэй за грамадства надавалі родныя Кушляны. Яшчэ ў 1749 годзе прапрадзед  Антось  купіў тут дом, пра які сёння нагадвае толькі падмурак.

Алена Бобіна, метадыст па ахове гісторыка-культурнай спадчыны ДУК «Смаргонскі раённы цэнтр культуры»:
Сядзіба беларускага паэта такая, якой мы бачым яе сёння, была пабудавана ў 1896 годзе пад кіраўніцтвам самаго паэта. І ўвасабляла сабой такі погляд Францішка на тое, як павінен выглядаць дом вясковага інтэлігента. У 1990 годзе тут была адкрыта музейная экспазіцыя.

Тут бегалі маленькія ножкі Францішка. Прайшло яго юнацтва. А потым была Віленская гімназія, паўстанне 1863-га і, як вынік, 20 гадоў далёка ад Радзімы. Юрыдычную адукацыю юнак атрымаў у Нежынскім ліцэі і да амністыі Аляксандра ІІІ працаваў судовым следчым ва Украіне і ў Вільні.

Таццяна Ушылава:
Калі б не Францішак Багушэвіч, невядома, з'явіліся б Янка Купала і Якуб Колас. Таму што менавіта ён у XIX стагоддзі, нягледзячы на ​​щсе тыя акаличнасци, на забарону беларускай мовы, робіць і пры жыцці выпускае першы зборнік «Дудка беларуская», потым «Смык беларускі» і сваю прозу «Тралялёначку». астатнія тры выйшлі пасля яго смерці

Нацыянальнага героя памятае гэты магутны вяз. Ужо ў сталым узросце Францішак Багушэвіч пачынае працу над слоўнікам беларускай мовы. Новыя слоўцы запісваў на паперках і складаў у скрыню! Шкада, каштоўны матэрыял не захаваў час. Затое Цётка выдала «Скрыпачку беларускую  Мацея Бурачка».

Таццяна Ушылава:
Кожны знойдзе нешта для сябе. Гэта і сатырычнае, дзе чорт не зможа там бабу, пашле, напрыклад. То бок Францішак Багушэвіч – гэта не толькі пра салян. Гэта, сапраўды, паўнавартасны пісьменнік Беларусі.

Паэт быў вельмі гаспадарілівы. На 300 гектарах была свая пасека, ён нават вырошчваў баравікі. Для сваіх сельскіх сяброў Багушэвіч нават рабіў сахі і сустракаў іх у сядзібе ў простай свiтцы.

Любiў лес, паляванне і больш за ўсё – Кушляны. У гэтым кутку смаргонскай зямлі асаблiва адчуваецца сувязь з продкамі і спакойна на душы.

Аляксандр Жамойцiн, загадчык музея-сядзiбы Францішка Багушэвіча «Кушляны»:
На адлегласці трох кіламетраў дзве Лысыя гары. Месцы, якія на славянскіх землях вызначаюцца, як месцы сілы і як першабытныя храмы. Значэнне творчасці Багушэвіча, какбеларуская культура, беларускае слова стала праўдай для ўсіх астатніх людзей на свеце.