Вячеслав Кебич: когда в «Вискулях» ко мне подошёл Ширковский, подумал, что немедленно тут с нами могут разобраться

07.11.2019 - 15:11

Событие, которое изменило ход мировой истории, произошло в Беловежской пуще, а точнее, в правительственной резиденции «Вискули».

Об этом рассказали в одной из серий документального цикла «Я шагаю по стране».

Здесь все определило положение: вдалеке от Москвы, рядом аэродром и государственная граница на тот случай, если придется бежать. Далеко не все участники той драмы понимали, что творят.

Вячеслав Кебич, премьер-министр Республики Беларусь (1991-1994 гг.):
Давайте мы прямо скажем, что ни я, ни Шушкевич не думали, что так закончится это совещание. Потому что Ельцин говорил так: «Давайте мы соберемся все-таки и обсудим, как дальше быть с экономикой наших республик». Ведь сама задача стояла в «Вискулях» поправить экономическое состояние наше, союзных республик.

И еще я хочу отметить, что когда ко мне подошел Ширковский Эдуард, председатель Комитета государственной безопасности Республики Беларусь, тихонько меня отвел и сказал: «Знаешь что, Вячеслав Францевич, я ведь позвонил Крючкову и сообщил, что здесь происходит». Вот тогда, прежде чем остаться довольным, я как-то встрепенулся и подумал, что сейчас будут предприняты меры со стороны Горбачева, и немедленно тут с нами могут разобраться.

Недаром я, выступая перед офицерами авиадесантной дивизии в Витебске, сказал, что если бы я был на месте Горбачева (я условно говорил, естественно), то все бы мы, в том числе и я, сидели в «Матросской тишине».

Люди в материале: Вячеслав Кебич
Loading...


«Каб не савецкі перыяд, мы б не мелі гэтыя межы. Гэта, па сутнасці, важнейшы этап станаўлення нашай дзяржаўнасці»



Становление белорусской государственности и формирование страны в нынешних границах обсуждали эксперты в программе «В обстановке мира»

В Беларуси нужно создать Институт национальной памяти?

Сергей Ходин, заведующий кафедрой источниковедения исторического факультета БГУ:
Сапраўды, наша гісторыя такая паслядоўная і кожны этап нашай гісторыі для нас каштоўны. У тым ліку гісторыя нашай дзяржаўнасці. Вось мы гаварылі аб тых супярэчнасцях, якія адбываліся ў савецкі перыяд.

І можа быць, у звычайнага чытача ці слухача можа здацца, што там было вельмі шмат складанасцей у гэты савецкі перыяд, і ён па гэтай прычыне не можа быць ацэнены як такі пазітыўны этап развіцця нашай дзяржаўнасці. Гэта не так. Гэта, увогуле, зусім не так. Каб не савецкі перыяд, мы б не мелі гэтыя межы, яны б не былі замацаваны. Гэта, па сутнасці, важнейшы этап станаўлення нашай дзяржаўнасці.

І больш таго, прафесійна займаючыся 20-ымі гадамі ХХ стагоддзя, я, сапраўды, хацеў падкрэсліць: вось момант – гэтыя 20-ыя гады ХХ стагоддзя, калі, па сутнасці, уся нацыя, нават прынята рашэнне аб роспуску Рады Беларускай Рэспублікі, спробы реалізацыі сваёй нацыянальнай мадэлі мадэрнізацыі, вылучэнне і вызначэнне сваіх дзеячоў – вось гэты безумоўны этап паказаў, наколькі можна рухацца наперад і наколькі гэта заўсёды пазітыўна і хутка. І нават гэта выклікае ў многіх адпаведна адразу непаразуменне – не заўсёды ўсім гэта падабаецца. Таму безумоўна, адзінства – гэта тое, што з’яўляецца вельмі важным і галоўным.