10 самых запоминающихся выступлений в истории «Грэмми»

10.02.2017 - 18:30

Новости США. 12 февраля в Америке пройдет очередное вручение «Грэмми» – главной музыкальной награды мира. Организаторы этой премии любят удивлять публику неожиданными и порой совершенно провокационными выступлениями. Уже известно, что в этом году Леди Гага споет в сопровождении группы Metallica, но в истории награды были куда более удивительные дуэты. Мы предлагаем вашему вниманию 10 самых запоминающихся звездных тандемов, совместных выступлений которых никто не ожидал.  

Эминем и Элтон Джон (2001)

Фото: The Van Lear Agency

Рэпер из Детройта и британская легенда музыки выступили в дуэте на церемонии 2001 года. Выступление последовало вслед за обвинениями в адрес Эминема из-за якобы гомофобного подтекста песен в The Marshall Mathers LP. В то время организаторы «Грэмми» не особо жаловали рэпера, но преклонялись перед Джоном. Их совместное исполнение «Stan» положило начало не только маловероятной дружбе, но и примирило «Грэмми» с жанром рэп.

Моби, Джилл Скотт и Blue Man Group (2001)

Фото: rollingstone

В 2001 году соул-певице Джилл Скотт и электронному музыканту Моби представилась необычная возможность исполнить «Natural Blues» в сопровождении арт-коллектива Blue Man Group. Комбинация необычного голоса Скотт, аранжировки Мобби и шокирующего внешнего вида Blue Man Group превратила песню в подобие госпелу, которое зрители «Грэмми» помнили еще много лет.   

The Black Eyed Peas, Гвен Стефани, Eve, Maroon 5, Los Lonely Boys и Franz Ferdinand (2005)

Фото: rollingstone

12-минутное совместное выступление Ферджи, Гвен Стефани, Адам Левина и других открывало церемонию 2005 года. Начиная с песни «Let's Get It Started», совершенно разные по стилю коллективы продолжили «Rich Girls», «How Far Is Heaven», «This Love» и «Take Me Out». И хотя каждая из этих песен на тот момент была безоговорочным хитом, их совместное исполнение получилось грандиозным и подарило миру один из самых стильных машапов в истории.

Gorillaz, Мадонна и De La Soul (2006)

Фото: The Van Lear Agency

Церемония 2006 года началась с голографического выступления виртуальной рок-группы Gorillaz, которые спели вместе с хип-хоп трио De La Soul. Потом к ним присоединилась цифровая версия Мадонны, которую, правда, быстро подмелила настоящая. Необычное сочетание специфической музыки Gorillaz с танцевальным хитом поп-дивы «Hung Up» в необычном визуальном оформлении надолго запомнилось публике.

Linkin Park, Jay-Z и Пол Маккартни (2006)

Фото: rollingstone

В этом удивительном номере с неожиданным смешением музыкальных стилей альт-рок и хип-хоп встретили классический рок. Сначала публику «Грэмми» удивило сочетание «Numb» Linkin Park и «Encore» от Jay-Z, но никто не ожидал, что к столь странному дуэту присоединится еще и легендарный сэр Пол с не менее легендарной «Yesterday». И хотя сначала это трио выглядело немного нелепо, в конечном счете, все сработало и исполнители получили долгие стоячие овации.

Radiohead и USC Marching Band (2009)

Фото: The Van Lear Agency

Инструментальные группы не часто получают шанс блеснуть в прайм-тайме. Но творческому коллективу барабанщиков USC Marching Band повезло встретить группу Radiohead. Университет музыкантов Южной Калифорнии получил свой собственный момент славы, а британская рок-группа смогла придать своему хиту «15 Step» новое «ударное» звучание. 

Гвинет Пэлтроу, CeeLo Green и Маппеты (2011)

Фото: rollingstone

Гвинет Пэлтроу известная востребованная актриса, лауреат премии «Оскар», а вот о ее музыкальных талантах знают далеко не все. В 2010 году актриса снялась в американском сериале «Glee» («Хор»/ «Лузеры») и исполнила там несколько песен. Ее вариант хита «Forget you» из этого сериала стал так популярен, что актрису уговорили исполнить его на «Грэмми». Правда спела она его не одна, а в сопровождении эпатажного CeeLo Green и говорящих кукол Маппетов.  

Дэвид Гетта, Крис Браун, Лил Уэйн, Foo Fighters и deadmau5 (2012)

Фото: The Van Lear Agency

Церемония 2012 года принесла еще одно гигантское музыкальное месиво, на этот раз восемь минут танцевальной музыки, рэпа, R & B и рока. Дэвид Гетта заводил толпу, Крис Браун и Лил Уэйн выдавали свои лучшие биты, Foo Fighters, которые выиграли в тот вечер пять «Грэмми», взрывали публике барабанные перепонки, а deadmau5 задавали ритм. Подобное сочетание понравилось далеко не всем, но 2012 год вообще был странным временем для музыки.   

Metallica и Ланг Ланг (2014)

Фото: rollingstone

Сочетание горячего и холодного. Неожиданный дуэт виртуозного пианиста и Metallica выглядел и звучал крайне необычно. Но Ланг Ланг все же смог вписать тонкие фортепианные мотивы в жесткие ритмы. Все это походило на музыкальную дуэль, из которой оба исполнителя вышли победителями. Интересно, как в этом году Metallica будет звучать с Леди Гагой?

Кендрик Ламар и Imagine Dragons (2014)

Фото: rollingstone

Романтичная рок-группа и один из самых провокационных рэперов года? Конечно, почему нет. Огненные вспышки, долгие гитарные соло и удивительно мелодичное сочетание голосов потрясли публику и явили миру необычный, но очень органичный дуэт, который продолжил сотрудничество и после церемонии «Грэмми».

Loading...


Што агульнага ў каляднай казы, беларускай дуды і шатландскай валынкі? Гісторыя стварэння музычных інструментаў



Навіны Беларусі. Былы шлях Вітаўта і мясціны, дзе бывалі Манюшка і Дунін-Марцінкевіч. Хутар недалёка ад вёскі Цішкоўшчына на Валожыншчыне – куток з вялікай гісторыяй, расказалі ў праграме «Цэнтральны рэгіён» на СТБ. Калісьці гэтым домам валодалі інтэлігенты-настаўнікі Цішковічы, а гасцяваў у іх Якуб Колас. Зараз тут захоўваецца спадчына музычная, а спадар сядзібы знаёміць з ёй быццам музычны паліглот. Вось, напрыклад, калядная песня па традыцыі гучыць пад ліру.

Беларускі музыка, мастак, этнограф і рэстаўратар Алесь Лось дакладна нават і не скажа, на колькіх інструментах грае. У яго калекцыі іх каля паўсотні. Прычым ліру, жалейкі, флейты, басэтлі і дуду ён майструе сам.

Алесь Лось, музыка, гаспадар аграсядзібы:
Паколькі зараз у нас Каляды, будзе калядная мелодыя.

Што агульнага ў каляднай казы, беларускай дуды і шатландскай валынкі? Заслухацца на хутары дудара можна не толькі мелодыямі, але і цікавымі гісторыямі.

Алесь Лось:
Дуда – гэта і ёсць каза, гэта рэінкарнацыя казы, таму што каза прыносілася ў ахвяру, з яе скуры рабілася дуда. Нават дзе не рабілі дуды, была такая інсцэніраваная калядная сцэна, дзе каза памірае, прыходзіць стары дзед, удзімае праз саломінку. Чалавек у масцы казы пераапрануты ажывае. Гэта смерць, нараджэнне новага сонечнага цыкла, звязанага з культам плоднасці. Гэта вельмі цікавыя сувязі традыцый антычнага міру і нашых зямель, дзе яшчэ жылі толькі плямёны. Мы знаходзімся на тэрыторыі дзукі, Дайнавы, са сталіцай у Лідзе. Там яцвягі, крывічы, а тут у нас выходзіў мікс культур.

Яна Шыпко:
Ці агульныя карані ў нашай дуды і шатландскай валынкі?

Алесь Лось:
Ёсць, канешне, бо дуды звязаны і вядомы ва ўсёй Еўропе. У немцаў гэта дудэльзак, у літоўцаў лабанора дуда, бэк-пайп у шатландцаў. Тут ужо да распаўсюды дуды далучыліся кельты, якія пад націскам Рымскай імперыі рассялялі Еўропу на Захад, на Ўсход, на Поўнач і Поўдзень.

Дарэчы менавіта з дуды пачалося захапленне спадара Алеся музычнай спадчынай Беларусі. На думку музыкі, гэты інструмент заслугоўваў быць сімвалам не толькі народнай, але і нацыянальнай музычнай культуры.

Алесь Лось:
Мне не хапала гукаў народнай скрыпкі, я ездзіў у экспедыцыі, вучыўся ў скрыпачоў граць і запісваў багата вельмі, не хапала гукаў ліры праўдзівых, пачаў рабіць свае эксперыменты, узяў за аснову слуцкую ліру. На Случчыне былі цэлыя вёскі, якія выраблялі ліры. Там была добрая традыцыя па вырабу, па акустыцы, па надзейнасці. Пачаў разам з дудой гэта рухаць. Вельмі доўга ўсё гэта ішло, але з дудой у 1981 годзе пачаў рабіць, год шукаў матэрыялы, бо нічога не было толькі матэрыялы этнографаў.

Ад дуды да раялю. Зараз тут можна даведацца пра эвалюцыю музычных інструментаў на нашых землях. Што з’яўлялася правобразам скрыпкі і чаму каралевай аркестра яна зрабілася не адразу?

Алесь Лось:
Гэтая скрыпка сябра дуды, яна прывандравала да нашых зямель даволі позна, гэта ўжо канец XVI – пачатак XVII стагоддзя, але яна была вельмі папулярнай сярод арыстакратыі і сярод простых музыкаў народных. Эвалюцыя скрыпкі была вельмі цікавай. Першы смычковы інструмент, які з’явіўся на тэрыторыі Еўропы, быў гэты цікавы інструмент, трохструнны гудок. Менавіта на такіх гудках гралі скандынавы, скамарохі на нашых землях, хадзілі з мядзведзямі. Мядзведзі танчылі пад гудкі свае танцы.

Ну а зараз, нават калі той самы мядзведзь на вуха наступіў, можна адчуць розніцу, як гэты інструмент з цягам часу гучаў усё больш вытанчанай і чым адрознівалася ігра на скрыпцы ў народзе і ў панскіх пакоях.

Алесь Лось:
Гэты гудок быў у вертыкальнай пазіцыі. Вісеў на пазку або ўпіраўся да калена, калі музыка сядзеў, пераважна гралі на ім стоячы.

А наступны па эвалюцыі інструмент – гэта віола гатыцкая. Гэта даўблёны гудок, толькі ў форме, падобнай да скрыпкі. Па вырабу гэта даволі просты інструмент, бо не трэба было нічога клеіць апрача верхняй дэкі. Гэта было выдзяўбана з дошкі кляновай паглыбленне, таму што гудок таксама выдаўблены, як лыжка. Зверху накладалася дэка, калкі яшчэ мелі старажытнае дабарочнае мацаванне, з’явілася чатыры струны. Гэта ўжо арабскі ўплыў, трошкі іншая філасофія была. І віола гатыцкая паднялася з такога стану ў такі, на ёй гралася на локці.

Ужо такі інструмент папаў у колы не толькі скамарохаў-мядзвяжатнікаў і бардаў, а ў колы арыстакратычных музыкаў. Пачалі на такіх інструментах іграць разам з флейтамі, з арганамі. І толькі падчас барока з’яўляецца скрыпка. Дзякуючы новай філасофіі Рэнэ Дэкарта, які стварыў фактычна эпоху барока як ідэолаг, а Джавані Маджыні і дынастыя Амаці распрацавалі новы інструмент. Замест гатыцкай скрыпкі, рэнесансавай і віолы, якія трымалі так, скрыпка паднялася яшчэ вышэй.

Алесь Лось:
Так сталася, што акрамя музыкі класічнай барокавай, скрыпка пачала служыць і музыкі народнай. Не маючы добрай школы, музыкі ігралі той жа тэхнікай, як на гудках, з падсечкай. Я прыкладна пакажу, як гралася полька-паспалітоўка.

Яна Шыпко:
Струну парвалі.

Алесь Лось:
Да, гэта конскі волас. Можа, прыйшоў яму час. Французы не любілі скрыпак і даволі позна пачалі культываваць смычковую музыку. Лічылася, што французскі арыстакрат не павінен граць конскім хвастом па барановым кішкам. У іх больш развіваліся духавыя інструменты. Гэта было нейкі час, потым іх спакусіў гук скрыпкі, віолы, віолы да гамбы.

А вось цымбалы з’явіліся на беларускіх землях толькі ў XVII стагоддзі. Разам з дудой і скрыпкай менавіта яны складалі траістую музыку, якая суправаджала батлейку.

Алесь Лось:
Гэта калядка, якую я граў на дудзе. Гэта «Го-го-го, каза, го-го-го, шэра».

Ствараюць батлейку, варожаць і частуюць блінамі. Паглядзіце, як у пасёлку Івянец адраджаюць старажытныя калядныя традыцыі – падрабязней далей.