Сотни работ и тысячи бесценных кадров. Подводим итоги конкурса СТВ «Год малой Родины»

02.10.2018 - 12:05

В объективе – малая родина. Творческий конкурс телеканала СТВ и впрямь отозвался эхом по всей стране. Десятки героев, сотни работ и тысячи бесценных кадров.     

Восемь месяцев неравнодушные к родным пенатым телезрители присылали яркие, захватывающие, а порой сенсационные материалы.  

От Минска до самых окраин, от фотоколлажа до репортажа. Камеру взяли в руки аграрии, экономисты, программисты, учителя и звезды отечественной эстрады. А число работ превысило даже самые смелые ожидания.  

Конкурс, приуроченный к Году малой родины, невиданной волной прокатился по медиапространству всей страны. Увидеть красоты синеокой можно было и в соцсетях, и на видеохостингах, и на голубом экране.  

Десятки тысяч человек следили за обновлениями YouTube-канала СТВ, а для интернет-дирекции телекомпании приятной неожиданностью стало разнообразие жанров, в которых белорусы признавались в любви милым сердцу местам. 



Татьяна Бирук, заместитель директора дирекции интернет-вещания СТВ:
Конкурсанты присылали целые репортерские работы: кто-то провел расследование, кто-то рассказал о своих родителях, кто-то отправился в очередной раз навестить бабушек и дедушек, а кто-то снял зарисовку, на которой показал все достопримечательности родного края. 

Вместо тысячи слов. Вооружиться не только камерами с микрофоном, но молотком и лопатой. Особое место коллекции – сюжеты, где телезрители не деле помогают в благоустройстве родного края – восстанавливают церкви, сажают дерья, наводят марафет во дворах.   



Вадим Щеглов, первый заместитель генерального директора СТВ:
Телеканал СТВ благодарит всех своих телезрителей, многочисленных и неравнодушных, которые откликнулись и приняли участие в объявленном нами конкурсе. Мы не ожидали, что это будет такой ажиотаж. Сотни работ, редакторам приходилось даже выбирать из нескольких. Люди хотели показать самые лучшие места своей малой родины.  

Присоединилась к конкурсу и команда СТВ. Уже в новом сезоне зрителей ждут новые проекты с акцентом на самые колоритные места за минской кольцевой. «Год малой Родины» продолжается, это значит еще есть время показать, рассказать и помочь. 

Люди в материале: Татьяна Бирук, Вадим Щеглов
Loading...


«Калі глядзіш на іх, калі танцуеш, хочацца жыць». Паказваем Дэмбраўскую кадрылю



Анастасія Макеева, карэспандэнт:
Дэмбраўскую кадрылю танцуе ўжо пятае пакаленне, а кожны трэці пускаецца ў пляс, калі чуе чароўную музыку.

Стукаць на паркеце ў Дэмбрава і суседніх вёсках сталі яшчэ стагоддзе назад. Пасля працы збіраліся на вячорках. Вышывалі, спявалі і, вядома, знаёміліся. Дынамічная кадрыля патрабавала шмат сіл, і хлопцы выбіралі самых прыгожых і моцных.

Алена Барэль, загадчык аддзела АМР «Шчучынскі раенны цэнтр культуры і народнай творчасці»:
Танец без перапынку танцуюць 4 хвіліны, трэба і дыханне пастаўленае, і цягавітасць.

Алена Аліхвер, загадчык Дэмбраўскага сельскага дома фальклору:
За ноч некалькі разоў магла паўтарацца, можна было стаптаць чаравічкі.

Дэмбраўская кадрыля з характарам. Фігур больш за дзесятак, і ніхто іх не абвяшчае. Але складаны танец толькі на першы погляд. Варта пачаць і потым ужо цяжка будзе спыніцца. Раней на ўсе святы і вяселлi гучала жывая музыка. Гарамонік, барабан, скрыпка і бубен задавалі рытм.

Алена Аліхвер:
Трэба каб было не менш, чым 6 пар, а затым ужо можна дадаваць. Можа быць 6, можа 12 або 18. Многа сваіх рухаў такіх, якія няма ў іншым танцы. Лева-права, калі ў крузе стаіць хлопец і павінен падаваць рукі дзяўчыне, а дзяўчынкі рухаюцца па крузе.

Эльвіра Сухоцкая, танчыць дэмбраўскую кадрылю:
Самае цікавае, калі парамі – тройкі. Прыемна, калі хлопец вядзе дзве дзяўчыны.

Эльвіра Сухоцкая танчыць з першага класа. Прыклад ўзяла з бабулі. Прызнаецца, што кадрыля амалоджвае і бадзёрыць. Перадаваць яе з пакалення ў пакаленне ў Дэмбрава – традыцыя. Тут кружаць сем'ямі і дынастыямі.

Андрей Сухоцкі, танчыць дэмбраўскую кадрылю:
Энергічны танец, падабаецца мне так танчыць. Жонка ў клубе працавала і мяне паціху прыцягнула.

Алена Барэль:
Дзеці танчаць ў аўтэнтычных касцюмах, вышытыя бацькамі. Белая кашуля з лёну і вышыўка чырвоная і чорная, спадніца шэрая клецістая. Гэта асаблівасць менавіта дэмбраўскага боку.

Сёння Дэмбраўская кадрыля – брэнд Шчучынскага раёна. Ні адно Купалле і Калядкі не абыходзяцца без народнага танца. Ад душы скачуць на вяселлях, зліваючыся ў звонкі ручаёк.

Алена Аліхвер:
Кадрыля складаецца з многіх фігур народных танцаў. Прыходзілі і з Украіны, і з Казахстана, яны танчылі гэты танец і, сапраўды, захапляліся.

Андрей Савицкий, удзельнік узорнага фальклорнага калектыву «Скарбоначка»:
Ездзілі на Берагіні Гомельская вобласць, там займалі прызавыя месцы з гэтым танцам.

За арыгінальнасць і самабытнасць Дэмбраўскую кадрылю ўключылі ў спіс гісторыка-культурнай спадчыны. Так што яна бясконца будзе ззяць на сцэне, як сонейка.

Алена Аліхвер:
Калі глядзіш на іх, калі танцуеш, хочацца жыць.