Сын Якуба Коласа Михась Мицкевич: «Трэба, каб людзі чыталі, успаміналі»

03.11.2017 - 22:06

Новости Беларуси. 135-летие со дня рождения Якуба Коласа отмечает 3 ноября Беларусь. К бронзовому памятнику поэта в столице возложили цветы, сообщили в программе Новости «24 часа» на СТВ.

Молодежь, рота почетного караула, официальные лица. Среди гостей – и сын песняра Михась Мицкевич. Несмотря на почтенный возраст, он старается не пропустить ни одно событие, связанное с памятью знаменитого отца.

Михась Мицкевич, сын Якуба Коласа:
Самае ж галоўнае – не тое, што прыдуць да помніка ці куды. Трэба, каб людзі чыталі, успаміналі. І развівалі сваё бачанне аб тым ці другім.

Елена Лешкович, директор Государственного литературного музея Янки Купалы:
Сёння мы ўшаноўваем памяць слаўнага сына Беларусі – Якуба Коласа. Гэта вельмі важна для нас. Але найважней гэта для нашых дзяцей і унукаў. Мы павінны памятаць і ім расказаць пра гэтага славутага паэта, пра яго любоў да Бацькаўшчыны.

В истории белорусской литературы творчество Якуба Коласа – целая эпоха. Его произведения переведены более чем на 40 языков. А вершиной творчества, несомненно, стала поэма «Новая земля».

Loading...


«Дети нарезали целый сноп колосьев, перевязали васильками». Как шестиклассник Бодров-младший оказался на похоронах у Короткевича



О белорусском писателе рассказали в одной из серий документального цикла «Тайны Беларуси».

Вячеслав Рагойша, доктор филологических наук, профессор БГУ:
Прыходзіць тэлеграма ад Мальдзіса: памёр Валодзя Караткевіч. Назаўтра, па–мойму, пахаванне. Мы были на хутары і якраз у гэты час прыехалі Бадровы.

А я расказаў старшаму Сяргею Бадрову, сцэнарысту, пра Караткевіча. Пазнаёміў нават іх аднойчы. Начаваў у нас гэты Сяргей Бадроў. Хацеў, каб ён напісаў які-небудзь сцэнарый па матывах яго твораў.  Паралельна я пра Купалу расказваў, пра смерць Купалы. І Бадроў зацікавіўся і хацеў сцэнарый напісаць гэты.

Адным словам, ён ведаў Караткевіча, Бадровы ведалі. І тут і яны даведаліся. Мы вырашылі што зрабіць. Дзеці – Бадроў-малодшы і наш Максім – яны, па сутнасці, равеснікі былі, былі у шостым ці сёмым класе. Мы падказалі ім ідэю –  «Каласы пад сярпом тваім». Трэба ж нейкі ці вянок, ці букет. І яны нарэзалі цэлы сноп каласоў, набралі ў жыце васількоў, зрабілі пярэвісла такое, перавязалі васількамі гэты сноп, надламалі мы і паехалі. Назаўтра паехалі ўсё, і Бадровы паехалі.  І мы прынялі ўдзел у пахаванні на могілках Усходніх. Паколькі я – адзін з бліжэйшых сяброў – я дапамагаў несці труну з машыны да гэтай магілы.